Het Openbaar Vervoer (3)

In deze laatste aflevering halen we de GPS boven en gaan we conclusies trekken aan de hand van een ‘figure of merit’ (Google Translate vertaalt dit als ‘prestatiegetal’ maar dat klinkt me iets te onnozel)...

Tijdens mijn recente pendeltochten per wagen, fiets en openbaar vervoer heb ik telkens de GPS (mijn Garmin Edge 705) bovengehaald teneinde de afgelegde tracées op te nemen en te kunnen vergelijken. In het grafiekje hieronder ziet u voor de drie gevallen de snelheid in functie van afgelegde afstand.

GPS data wagen, openbaar, fiets

Het moge duidelijk wezen welke kleur welk geval voorstelt – u kan zelfs rode lichten, bushaltes, treinhaltes en mijn snelheidsovertredingen identificeren (de snelheid is in mijl per uur, vermenigvuldig dit met 1.6 om km per uur te krijgen). De tijdverschillen tussen de drie modes van vervoer worden natuurlijk dramatisch in de verf gezet als diezelfde snelheid wordt afgebeeld in functie van de tijd:

Snelheid versus tijd

Het wandelen naar het bushok en wachten op de (eerste) bus duurt bijvoorbeeld al bijna even lang als de ganse pendeltocht per wagen (gesteld dat ik de files weet te vermijden). Maar we hebben nu dat concept van ‘nuttige tijd’ – tijdens de bus- en treinrit kan gelezen/gewerkt worden, de tijd besteed aan fietsen telt als fitness/exercise etc. Het is dan ook tijd voor een redelijke vergelijking – eerder hebben we een schatting gemaakt van die nuttige tijd, of van het omgekeerde, de ‘idle time’ ofte verkwiste tijd: voor de wagen en moto bestaat die verkwiste tijd uit de totale duur (je kan niks doen tijdens het autorijden), voor het fietsen de helft van de totale duur (een redelijk compromis) en voor het openbaar vervoer was dat ongeveer 40 minuten.

De ‘figure of merit’ (FOM) die ik nu voorstel is: (kg uitgestote CO2) x (verkwiste tijd)^2 x (kost in $).

Hoe lager dit getal, hoe beter. Ik neem het kwadraat van de tijd omdat verkwiste tijd wat mij betreft als erger beschouwd kan worden dan de andere factoren en dus een meer-dan-lineair effect dient te hebben als die toeneemt (en het kwadraat is de simpelste ‘power law’). Afhankelijk van uw graad van bekommerdheid om het milieu zou u ook een exponent kleiner dan 1 kunnen toevoegen aan de CO2 uitstoot maar laat ik het simpel houden.

De nodige getallen invullen en rangschikken levert op:

    FOM (in kg.hr^2.$)
  • Fiets: 2.5
  • Openbaar vervoer: 3.2
  • Ducati: 3.6
  • Subaru: 6.5

Dus valt in mijn geval de fiets te verkiezen, dan het openbaar vervoer, op de hielen gevolgd door de Ducati en met de wagen als rode lantaarn. Interessant, aangezien dit nogal contrasteert met wat ik in werkelijkheid doe… Het zit hem in dat concept van ‘nuttige tijd’ denk ik – als we dat negeren (en de ‘totale tijd’ nemen in alle gevallen) krijgen we:

    FOM (in kg.hr^2.$)
  • Ducati: 3.6
  • Subaru: 6.5
  • Fiets: 10
  • Openbaar vervoer: 20

...wat al veel beter overeenkomt met mijn gebruikelijke modus operandi! Het punt is, een langere tijdsduur, zelfs al bestaat die uit voor een groot deel uit ‘nuttige tijd’ vereist betere planning en tijdsmanagement (en vroeger opstaan), en dit is subjectief gezien allemaal veel pijnlijker dan extra CO2 uitstoot. Korte termijn plezier versus lange termijn welvaren, het blijft een problematisch gebalanceer! De menselijke natuur kennende moet dat openbaar vervoer sneller, anders komt er niks van…

2 reacties op “Het Openbaar Vervoer (3)“

  1. PeterK beweert:

    Kyra en ik konden uw ingenieursheid in deze post heel erg waarderen, super! En ik sukkel met dezelfde problemen wat betreft openbaar vervoer – ik wil wel, maar het openbaar vervoer wil niet…

  2. El Hombre beweert:

    Dank u – en dat is de perfecte samenvatting!


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.