Lonely highway

’s Avonds laat op Highway 89 en 88 temidden een milde sneeuwstorm rondrijden was eigenlijk een bijzonder fijne ervaring. En er was tot aan de foothills letterlijk geen enkel ander voertuig in onze richting aan het rijden, behalve sneeuwruimers. Het vroor behoorlijk en de sneeuw was poederdroog, viel gewoon van de voorruit af en noopte bijna nooit interventie van de ruitenwisser. We waren een poosje daarvoor het platgetreden pad – ofte Highway 50 uit South Lake Tahoe richting Sacramento – verlaten, op zoek naar avontuur, net zoals de legendarische Kit Carson indertijd naar wie de bergpas op Highway 88 genoemd is. Ietsje prozaischer: eerder omdat ik geen zin had in de mijlenlange file voornamelijk bestaande uit zich aan een slakkegangetje voortpuffende en met sneeuwkettingen rammelende medeweggebruikers.

Wie mij kent weet dat ik natuurlijk nogal overdreven voorzorgen zou genomen hebben, met kettingen, shovel, liters antivries en sproeivloeistof, dekens, water, mondvoorraad, wc-papier, field shower, mini-entertainment center etc aan boord om een eventueel Donner-party-achtige catastrofe te kunnen afwenden.

Tja, en ik had een rationalisatie nodig voor de dure herstelling van mijn Subaru (wiens all wheel drive overigens fantastisch werkt in deze omstandigheden)...

snowscape

Geen reacties meer mogelijk.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.