Vermogen

Zo ongeveer drie jaar geleden moet ik mij op een verloren namiddag op het werk eens liggen amuseren hebben met ‘power sensors’, studie van de patent database en al incluis. Let wel, zo’n ‘verloren namiddag’ betreft geen vertoon van existentieel ennui of futiel tijdverdrijf, maar wordt bijwijlen zelfs aangemoedigd door de werkgever – de beste ideeën worden namelijk doorgaans op zulke momenten geboren. Er is zelfs een term voor: ‘Friday afternoon ideas’ – zie ook het Google 20% concept.

Maar ik weid uit: ‘power sensors’ – oftewel sensoren die vermogen meten, op een fiets natuurlijk, uitgeoefend door de berijder – zijn de ultieme gadgets voor de zelfbewuste amateur alsook Merckx/Armstrong/Absalon/vul hier zelf uw kandidaat in – wannabe. Ze zijn onontbeerlijk om smalend te kunnen uithalen naar uw collega die 10 Watt minder produceert. En ze zijn het ideale instrument om wetenschappelijk te kunnen aantonen welke fietsband en welk soort rubber, welk patroon toppen, welk kadermateriaal, welke zadelvulling het meest efficient is op uw mountain bike of koersfiets. Dat laatste aspect interesseert mij natuurlijk het meest – een mens vindt het ware geluk als zijn doelen tegelijk ambitieus en bescheiden zijn, en de mijne zijn momenteel het breken van de 35 minuten op Kennedy en de 20 minuten op Old La Honda.

Ik weid echter opnieuw uit – het probleem met de sensoren die momenteel op de markt zijn is dat degenen die goed werken (a) belachelijk duur zijn en (b) niet of niet gemakkelijk van fiets naar fiets kunnen overgezet worden (lees: ze zitten ingebouwd in de naaf of de cranks). Die namiddag drie jaar geleden besefte ik dat hier een perfecte toepassing lag voor MEMS sensoren; een chip met een hoopje piezoresistoren bijvoorbeeld die bij voorkeur in pedaal of cleat (schoenplaatje) worden gestansd en krachten opmeten met dan nog een sensor om de trapas-positie te meten. Pedalen of schoenen zijn zeer eenvoudig uit te wisselen, en dus zeer aantrekkelijk voor de gelukkige zielen die over een vloot tweewielers beschikken. Ik dacht een en ander verder uit te werken maar toen kwam er alweer een einde aan de namiddag.

Dit toont nogmaals aan dat elke idioot met een goed idee op de proppen kan komen, datgene wat telt evenwel is de uitvoering. Op de afgelopen Interbike-beurs werd namelijk zonet de Metrigear Vector voorgesteld, een instrument ingebouwd in een pedaal en meest veelbelovende inspanning op vermogen-sensor gebied sinds mensheugnis. Meer hierover op de MTBGuru blog maar hieronder alvast een prentje geleend van de website.

titel pic

Geen reacties meer mogelijk.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.