De Langste Dag

“Verblijf lang genoeg in Henry Coe State Park en u zal er individuen ontmoeten die geschifter zijn dan uzelve” – dit moet een soort gezegde zijn en als dat niet zo is moet dat maar eens gezegd worden.

Een tijdje geleden ontmoette ik er namelijk Paul N. en familie/vrienden. Dit gebeurde in het kader van ‘trail work’ – een achterstallig Goed Voornemen dat ik nog eens diende uit te voeren – het betreft hier vrijwilligerswerk om de paden/trails wat te onderhouden, omgevallen boomstammen af te zagen en overgroeiend struikgewas machete-gewijs te lijf te gaan – inclusief het vermaledijde gewas ‘Toxicodendron diversilobum’ (daarover zal ik het later misschien eens hebben).

Het bleek dat Paul – Coe trail worker extraordinaire – een jaarlijkse ‘summer solstice’ tocht door Henry Coe organiseert. Daarbij maakt hij gebruik van zijn encyclopedische kennis van het park om zijn gezelschap doorheen de meeste obscure hoeken van het gebied te jagen, hierbij de belachelijkst steile beklimmingen en meest onzichtbare paden opzoekend, en dit van zes uur in de ochtend tot het vallen van de duisternis, op de Langste Dag van het jaar (of althans een van de langste). Welkom tot de Dubious Devious Double Epic, waar ik niet mocht ontbreken!

Het was bijzonder zwaar, afwisselend te koud (’s ochtends in de mist) of te warm (vroege namiddag), de route was lichtelijk absurd, we begaven ons vaak in terra incognita, voerden slag met distels en manzanita-stronken, sleurden ons op hellingen van 35% en voerden volop endo’s uit, maar we hebben iets om over naar huis te schrijven (dixit Paul)...
Meer details en foto’s op MTBGuru...

”titel<br pic” src=”http://californication.mtbguru.com/blog/wp-content/uploads/2009/06/cimg0251-1.jpg” border=”0” />

Geen reacties meer mogelijk.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.