Californication

Hebt u de laatste tijd ook zo’n ongelooflijke proliferatie van Facebook-activiteit, vooral dan uit het vaderland, opgemerkt? (Het kan natuurlijk ook zijn dat ik wat dit betreft al jaren achterop hink.)

Mijn halve familie zit er ondertussen op, en blijkt zowaar redelijk pro-actief wat betreft chatten, foto’s posten en dergelijke. Facebook is natuurlijk een ongelooflijke ‘walled garden’, een zwart gat waar uw content nooit uit zal geraken, en een behoorlijke privacy-nachtmerrie maar het moet gezegd, Zuckerberg en co hebben iets goed gezien en een zeer makkelijk te gebruiken social utility gefabriceerd… eentje dat connecties (her)legt waar er voordien weinige waren…

Wetenschappelijke berekeningen tonen aan dat 24 Januari de Meest Deprimerende Dag van het Jaar is (of 19 Januari, of 21 etc maar dat doet er eigenlijk niet toe, een ingenieur schat en rondt af).

Onder het motto ‘live life to the fullest’ besloten we hier afgelopen weekend gepast op in te spelen – het was overigens eindelijk eens een uitgeregend en grijs weekend – en in de cinema naar ‘Revolutionary Road’ van Sam Mendes te gaan kijken (het was dat of ‘Slumdog Millionaire’, maar dat was zogezegd een feelgood movie). Laat ons wel wezen: na visie van het drama met Di Caprio en Winslet droomt een mens van een dieet van feelgood-movies… Uitermate sterk acteerwerk, het moet gezegd, in het bijzonder door Kate Winslet (en een verbluffende bijrol door een zekere Michael Shannon), maar de film is een uitermate deprimerend relaas vol gebroken relaties, mislukte dromen en gefaalde aspiraties.

Bon, om er een schep bovenop te doen dan ‘s nachts Hulu-gewijs naar de nieuwe Battlestar Galactica episode gekeken. De hele Battlestar Galactica reeks (de 21e eeuwse versie) is zonder meer fantastisch en wat mij betreft ongeveer het beste wat science fiction heeft gebracht sinds de gelaatsuitdrukking van Leslie Nielsen in ‘Forbidden Planet’, maar bij vlagen gaat het er ook bijzonder zwart en neerslachtig aan toe. En wat moet een mens voelen als in deze episode (die anders zeer goed was) de allercharmantste kapitein Dee zichzelf door het hoofd schiet… volstrekt afgrijzen!

Laat ons stellen dat het nu opnieuw tijd is voor een zonnig weekje – de Californische weergoden kennende gaat dat wel in orde komen…

Straf: Intel kondigt redelijk drastische ontslagen en sluitingen aan.

Nog een stuk straffer: voor het eerst in haar geschiedenis (!) kondigt Microsoft (groeps)ontslagen aan.

Maar het strafst: the Shane Company heeft Chapter 11 aangevraagd!! (bankroetbescherming)

‘Now we won’t have a friend in the diamond business anymore…’

(misschien zijn een paar woorden uitleg gepast hier: Shane Co zendt al jaren en jaren reclamespotjes uit op verschillende radiostations in de Bay Area en omstreken; in deze spotjes prijst een ietwat oudere maar joviale manspersoon met een resolute stem die hij door zijn neus stuurt de Shane Co aan, steevast dezelfde fijne bewoordingen bevattend, die voor mij en mijn intimi ondertussen cult-status hebben verkregen…)

De eerste vreselijke gevolgen laten zich al gevoelen: dit koppeltje hier was om onbegrijpelijke redenen niet tevreden over hun zonet bij Shane Co aangekochte verlovingsringen en was op pad voor een refund: in Amerika is ‘niet tevreden, geld terug’ – terecht – geen loos begrip! Maar omwille van Chapter 11 moet Shane Co dit nu niet meer honoreren…

Obama reist per trein naar Washington DC voor de plechtigheid op dinsdag. Ik word bijna een beetje week bij de anticipatie op dit historisch moment (btw, is niet elk moment ‘historisch’?… soit). The Inauguration will be Televised, ook op het Intranet bij ons op het werk – u ziet, de economie kan in principe nog een stuk slechter.

Schandelijk over het hoofd gezien helaas werd een stoomlocomotief met open beestenwagon erachter waarop de vorige resident van 1600 Pennsylvania Ave in pek en veren kan worden afgevoerd. (Ik geloof dat zulke scene in een of ander Lucky Luke album ooit erg treffend in beeld gebracht werd.)

Over treinen gesproken – ook in California zijn er enkele in gebruik. Caltrain bijvoorbeeld is zeer nuttig om (tijdens de werkdag) van het Peninsula/South Bay naar San Francisco te reizen… het zijn treinen met doorgaans twee verdiepen, tweezit zetels alsook individuele zitjes die zeer laptop-fahig zijn – beter dan wat de NMBS rondsjokt. Maar de NMBS sjokt dan ook waarschijnlijk >100x het aantal treinen rond… Caltrain is waarschijnlijk de drukst bereisde ‘echte’ treinlijn in de staat, en dat wil wat zeggen (of wil heel weinig zeggen)…

Een andere lijn is deze: de Amtrak van SF to LA. Het voornaamste nut van deze lijn voor mij is dat het een handig retour ticket kan vormen voor mijn project ‘rij eens met de koersfiets langs de Pacific van San Francisco tot Los Angeles’ dat ik eerstdaags eens dien uit te voeren! 

Long Ridge, nog geen maand geleden:

Afgelopen weekend:

… en met 22 graden Celsius, zon, blauwe hemel krijgen we hier een vervroegd zomer-pakket, dat zo te zien nog niet snel gedaan zal zijn. Eigenlijk niet fijn want vorig jaar hadden we al te kampen met droogte.

In de rest van Amerika vriest het ondertussen stenen in uit de grond, evenwel.

… of correcter: Kontich. Ik probeer dikwijls een bezoekje in te lassen aan de Edegemse Bergskens (kwartier fietsen van mijn ouderlijke woonst in Belgie) met mijn (stok)oude mtb wanneer ik over de plas ben en de condities een beetje meezitten (met name, in de eventuele afwezigheid van guur hondeweer en metersdiepe modderpoelen). 

Afgelopen weken was een en ander staalhard bevroren, aldus in ideale conditie! Je kan het er naar believen ultra-technisch of -steil maken, het is een waarachtig ‘North Shore aan de E19’.

En het Internet zou zijn bij vlagen fantastische zelf niet zijn, moest deze site niet bestaan, gemaakt door ene Michel Stuyts, waarop een mens zowat alles wat hij belieft te weten kan komen over deze ‘bergen’.

…ofte ‘vries-rode’? Strenge vorst is bevorderlijk voor het apprecieren van de Bloso mtb-route rond Rotselaar. Snelle afdalingen en korte snedige klimmetjes, zonder het obligate navigeren door modderpoelen. Je krijgt er alleen koude vingers en tenen van.

De Plas was bijna helemaal bevroren. Het was evenwel niet koud genoeg om niet te kunnen genieten van de Leffe van ‘t vat in de kantine Ter Heide.

Heden mogen Google en het wijde interweb de naam ‘Clijsters’ dan wel vrijwel exclusief associeren met Kim, voor mij blijft Clijsters de fenomenale rots in de branding bij Waterschei, KV Mechelen en de Rode Duivels.

Mijn favoriete Clijsters-moment is de magistrale wijze waarop hij het concept ‘scorende libero’ (her)introduceerde, op de wereldbeker 1990 in Italie, tegen Uruguay. Franz Beckenbauer was er klein bier tegen!

Indertijd maakte Mark Uytterhoeven hem onsterfelijk in zijn wereldbeker-programma (?), met een uitmuntend-hilarische analyse van de tot stand koming van dit doelpunt. Ettelijke zoektochten op Youtube, GarageTV en andere Vimeo’s hebben mij niks opgebracht; als iemand dit nog op tape, CD, DVD of pellicule heeft, zou het terstond uploaden hiervan op grote dankbaarheid mijnentwege kunnen rekenen!

Ofte het millennium-rad uit de lichtstad...
Nu (nog even) te bewonderen in de Stad aan de Stroom!

Voornemen: meer posten, zodat Ann geen maand op zoiets prozaisch als een foto van een GPS moet staren alhier!

Overigens ben ik momenteel nog steeds onder de indruk en invloed van haar fenomenale kookkunst. De hertekalf-filet van mijn ma was anders ook niet te versmaden.

Maar soit, we zullen er direct aan beginnen, en wel met een iPhone-gewijze impressie van de Antwerpse Kaaien op de laatste dag van 2008:

De Siberische vriestoestanden deze dagen zijn uiteraard te verkiezen boven de gevreesde grijze miezerigheid. Blauwe lucht, mooi laagstaande zon en fijne zonsondergangen! Alsof ik nog in Californie zit, maar dan met de thermostaat vijftien graden lager gedraaid.

Andere voornemens: WRIAD, maar vooral: zorgen dat Tom het ook uitrijdt, een paar andere dirt centuries, misschien een stage raceke, onze relay-titel op Wildflower verlengen, een koppel Geheime Projecten en een hele hoop andere dingen waarover ik het later misschien wel eens zal hebben; of misschien ook niet.