Californication

…is de dag dat mijn geld voorgoed verdween? Niet bepaald, want zolang een iPhone hier opgescheept zit en ingelockt is met een AT&T contract en trage Edge connectiviteit laat ik deze iKelk alvast aan mij voorbijgaan. Wat niet wegneemt dat het nog steeds een zeer begerenswaardig gadget is (en een en ander kan veranderen).

Zo ook dacht een hele meute kooplustigen en fanaten, die nu al sinds gisteren een forse wachtrij aan het vormen zijn hier in de buurt. Ik woon namelijk op een paar minuten wandelen van de Apple store in Palo Alto (een mens moet zijn woonplaats strategisch kiezen), en toen ik daarnet (6 uur ’s avonds) poolshoogte ging nemen speelden er zich nogal hektische taferelen af.

Onder de horde wachtenden en het publiek errond, een heuse who’s who in Web 2.0: onder meer Dave Winer (RSS mens, protoblogger en een van de ‘podfathers’, zie foto hieronder), het duo van Zooomr en een hoop figuren uit andere onduidelijke Web 2.0 startups, de dame van Valleywag (Megan?), en natuurlijk Robert Scoble, voormalig Microsoft blogmeister, nu bij Podtech en wandelende PR machine, die met zijn zoon de kop van de wachtrij vormden.

Op de foto hieronder komt hij triomfantelijk de Apple store buitengewandeld met zijn trofee - nadat de Apple security mannen de meute fotografen en andere camerazwiepers wat uiteen hadden gedreven.

De Apple store gaat nog tot middernacht open zijn - maar naar verluidt zouden er maar 500 stuks in voorraad zijn. De staart van de wachtrij (hieronder) blijft hier vrij stoicijns bij. Er werd overigens bericht dat de Heer Jobs zelve mogelijk zijn opwachting zou komen maken in de Palo Alto store - misschien moet ik toch maar een oogje in het zeil blijven houden…

Tags: Apple, iPhone

Ik ben hier in Belgie net op tijd voor de verkiezingen. Maar ik heb eigenlijk al een week geleden gestemd, in Palo Alto. Met een ongeziene zin voor efficientie is de federale regering er dit keer immers in geslaagd de meeste buitenlandse Belgen / expats op tijd per briefwisseling te laten stemmen - en met een minimum aan voorafgaande administratieve rompslomp. Bravo! DHL zal overigens ook niet geheel ontevreden zijn…

De laatste tijd heb ik veel bezoek over de spreekwoordelijke vloer gekregen hier in Palo Alto, en dat is een goed ding.

Zo kan dit onder meer een uitgelezen excuus vormen om eens de betere etablissementen op culinair vlak op te zoeken. Afgelopen maandag bijvoorbeeld Fuki-Sushi, een van de fijnere sushi tenten in Palo Alto, die we samen met hij-die-hier-bekend-staat-als-Konijn hebben aangedaan.

Waarschijnlijk de eerste keer in negen-tien jaar dat ik Konijn in persoon heb mogen aanschouwen - lang geleden schuimden wij samen demo-party’s af als daar zijn The Party in Denemarken. Onze ontmoeting inspireerde mij op zoek te gaan naar zijn weblog, en warempel, hij blijkt er niet een enkel maar ook een tweede op na te houden.

Konijn is tevens een mede photography enthusiast, en bleek verregaande tekenen van lens- en ander materiaal-lust te vertonen: de wisselkoersen, in het bijzonder de zwakke dollar, maken het voor hem zeer moeilijk allerhande verleidingen op fotografisch-materieel vlak te weerstaan tijdens zijn verblijf in de US.

Nu is het zo dat de B&H catalogus al een tijdje zorgwekkend prominent in mijn huiskamer lag rond te slingeren - ik was namelijk een telefoto zoom-lens aan het overwegen voor mijn Canon: de 70-300mm IS f/4, of de 70-300mm IS f/4.5 DO (compact!), of dan toch de 70-200mm IS f/4L (L!)?

Gelukkig kreeg ik nu een ideale kans om de enig mogelijke rationele beslissing te maken: weg met die catalogus! En ik gaf hem cadeau aan Konijn.

Timeo Danaos et dona ferentes - en het houten paard was hier niet gevuld met Griekse soldaten, maar wel met mooi glimmende stukken glas met hoog fluoriet-gehalte en een neiging om dollarbiljetten en credit cards te verslinden. Ik hoop dat Konijn geen tweede hypotheek is aangegaan en dat hij mij kan vergeven.

Epiloog: helaas, het heeft niet geheel mogen baten. Ik besloot dat ik aan het andere eind van het lens-technische spectrum nog een groter gat te vullen had, en heb me een ultra wide zoom aangeschaft, de 10-22mm f/3.5 - een EF-S weliswaar maar ik zie mezelf geen Canon film body meer gebruiken en de prijs-kwaliteit is prima!

Terwijl ik die trieste circusclowns Bush en Poetin bezig zag op TV, gingen mijn gedachten onverwijld naar ‘Bulls on Parade‘ - waar zijn Rage Against The Machine als je ze nodig hebt? De reunie op Coachella had ik gemist (te ver, te heet, geen tijd) - gelukkig is er iTunes, zodat ik snel ‘Bulls’ door de living kon doen weergalmen - wat een fantastisch nummer vol fantastische riffs!

Nog meer fantastische riffs ga ik binnenkort moeten missen, aangezien het op zaterdag in Shoreline te Mountain View BFD is, met onder meer Queens of the Stone Age, Boc Party zo meer; missen zal ik dat allemaal aangezien ik het oude continent kom aandoen!

…meet the Bionicon Edison, truly a beautiful piece of Deutsche Kraftmannschaft!

Front and rear shocks are coupled by a pneumatic line that runs through the frame’s down tube - resulting in on-the-fly adjustability of the bike’s geometry: pushing down on the fork while pressing a button on the handlebar gives you a steep head angle, suitable for the climbs, while compressing the rear shock slackens the head angle. It works great! But as my friend K always says: elegant innovative German design also tends to fail in elegant ways - pneumatic and hydraulic lines on a mountain bike generally don’t help reliability much (cfr. Ayatola’s splattered hydraulic brake in Moab), but the guy from Bike and Bean in Sedona (excellent shop, btw) claims he hasn’t seen any problems with the Bionicon yet.
I took one on a ride around Cathedral Rock in Sedona, and had an excellent time with it.