Archive for 2007

Coins-in-a-jar probleem

Sunday, December 30th, 2007

Niks zo mooi als een stukje simpele wiskunde dat werkt, in de echte wereld.

Ik zit al sinds ik naar de US ben verhuisd mijn overtollige muntstukken kleingeld op te sparen in een bokaal - in feite twee bokalen. Die zijn ondertussen beiden vol gesukkeld en ik had mij voorgenomen er voor het nieuwe jaar eindelijk vanaf te geraken. Ik was benieuwd hoeveel het mij zou opleveren, maar uiteraard was er geen sprake van dat ik de munten zou beginnen tellen. En hier komt het eerder vermelde stukje wiskunde / statistiek kijken. Het is zo’n typisch onnozel vraagstuk dat ze op sommige job interviews wel eens durven vragen: hoe kan de waarde van de inhoud van die bokaal geschat worden zonder de munten te tellen?

Amerikaanse munten zijn ofwel quarters (25 cent), dimes (10 cent), nickels (5 cent) of pennies (1 cent).
In mijn bokalen zitten geen quarters want die hou ik apart voor de wasautomaat (hield ik apart, want sinds kortleden heb ik mijn eigen wasmachien).

Twee simpele veronderstellingen: bij transacties zijn alle mogelijke prijzen (in cent) even waarschijnlijk, en bij het teruggeven van wisselgeld wordt de minimale hoeveelheid munten uitgereikt. Dat is allemaal vrij redelijk, er zijn natuurlijk gevallen waar dat het niet zal opgaan (bv als een kassier geen type munt meer in voorraad zou hebben), maar laat ons dat als anomalieen beschouwen en verder negeren.

We gaan natuurlijk wegen: de inhoud van bokaal #1 weegt 4.53kg, die van bokaal #2 4.06kg. Ongeveer hetzelfde (binnen ~10%, voor een ingenieur is dat dus hetzelfde ;)), dus dat bevestigt dat onze hypothesen plausibel zijn.

Bij betalingen heb ik dus 25 mogelijkheden (nul tot en met 24 cent wisselgeld). Ik negeer quarters want die heb ik niet. Dit zijn alle combinaties:

- 0 1 2 dimes
- 0 1 0 1 0 nickels
- 01234 01234 01234 01234 01234 pennies

(btw, dit zou een tabel moeten zijn maar mijn editor draaide die in de soep - gebruik uw verbeelding)

Alle mogelijkheden zijn even waarschijnlijk, dus we kunnen gewoon alle munten die in deze 25 combinaties voorkomen gaan tellen per type, het boeltje delen door 25, en zo krijgen we de verwachte waarde van het aantal munten van elk type tijdens een willekeurige transactie. We hebben 50 pennies, 10 nickels en 15 dimes. Delen door 25 en we krijgen gemiddeld 2 pennies, 0.4 nickel en 0.8 dime.

Nu het gewicht van de individuele muntjes opgoegelen: penny=2.5g, nickel=5g, dime=2.268g.

Om het aantal muntjes van elk type dat voorkomt in mijn bokalen te schatten lossen we gewoon volgende vergelijkingen op:

Totaal gewicht (bv. 4530g) = x*2.5 + y*5 + z*2.268
x/y = 2/0.4
y/z = 0.4/0.8

Los op en bereken dan:

verwachte waarde bokaal (in $) = (x + y*5 + z*10)/100

Resultaat: waarde is $62.

Ik ben vervolgens snel naar Safeway gelopen, alwaar ze zo’n machien hebben staan dat automatisch alle munten opslokt, sorteert en telt, waarna ge uw geld aan de kassa kunt gaan afhalen. Het resultaat voor mijn 4.53kg bokaal was: $59!

Mooimooi! U ziet: statistiek, mits correct bedreven, is wel degelijk te geloven. Minder mooi was dat het machien 9% commissie afhield…

A tiger at large

Tuesday, December 25th, 2007

People sometimes give me a hard time about my long solo mtb rides with all them mountain lions out there and such, at which point I usually attempt using basic statistics to demonstrate how small the risk is.

Now I could tell that it may be even safer than visiting a zoo - what an unbelievable, sad and tragic story…

Een nieuw jaar, een nieuwe site

Tuesday, December 25th, 2007

rd.mtbguru.com
Paswoord-protected omdat ik liever vermijd dat Google en co mijn persoonlijke rommel en foto’s komt cachen. Stuur mij een mail of laat een comment achter als je een account wil. Zoals gezegd, op die site voornamelijk familiefoto’s en meer persoonlijke ‘wat heeft de kat nu weer uitgestoken’ berichten (hoewel we er geen in huis hebben).

Ondertussen kan u uiteraard nog steeds boodschappen van algemener nut verwachten op Californication, alsook foto’s die ik wel door Google en co gecached wil zien worden!

Fog Lantern

Thursday, December 20th, 2007

Fog Lantern

As seen from J’s place near Twin Peaks.

Flor-Flor-Flor

Thursday, December 13th, 2007

Een briljant stuk Alles Kan Beter uit de oude YouTube-doos, met dank aan de Ayatola…

Air

Monday, December 10th, 2007

Catching Arastradero air

Catching air while riding may not be more efficient, but it is more fun.

links for 2007-12-08

Saturday, December 8th, 2007

Wolkenveld

Friday, December 7th, 2007

Wolkenvelden

…nabij Montara Mountain in Pacifica. Over het weer gesproken: er is zonet twee voet (mmh een dikke halve meter of zo) sneeuw gevallen in de Sierra’s… hip hip hoera.

links for 2007-12-06

Thursday, December 6th, 2007

Devil’s slide

Thursday, December 6th, 2007
Devil’s Slide

Devil’s Slide is a precarious ‘cliffhanging’ section of Highway 1, threatened by landslides every winter. The actual slide is on the top left, near the horizon. A construction project to reroute the road, by means of a tunnel through the mountain (top center) is ongoing.

Foto van de dag

Tuesday, December 4th, 2007

Cold in Coe

Ben met een aantal fancy Wordpress plugins aan het klooien, hopelijk werkt een en ander naar behoren. Omdat ik hier wel wat meer wens te posten dan een hoop links, neem ik mij bij deze voor op regelmatige basis foto’s op de site te zwieren. De nieuwe plugins maken dat makkelijker - verwacht u aan 530 pixel wijde foto’s met daarbij een paar lijnen commentaar.
Zoals hier. Ook in Californie bestaat soms iets als nachtvorst. Het was vorig weekend een beetje aan de frisse kant in The Narrows in Henry Coe State Park.

links for 2007-11-30

Friday, November 30th, 2007

links for 2007-11-29

Thursday, November 29th, 2007

links for 2007-11-27

Tuesday, November 27th, 2007

links for 2007-11-25

Sunday, November 25th, 2007

links for 2007-11-22

Thursday, November 22nd, 2007

links for 2007-11-21

Wednesday, November 21st, 2007

links for 2007-11-18

Sunday, November 18th, 2007

links for 2007-11-17

Saturday, November 17th, 2007

Aangezien ik meer en meer del.icio.us begin te gebruiken voor bookmark-management en dUrgelijke (ipv mijn feed reader of browser), hierbij aldoende een nieuwe feature op Californication: mijn dagelijks del.icio.us brood! Eigenlijk vooral voor mezelf interessant, aangezien ik op die manier gemakkelijk chronologisch kan bookmark zoeken / record keepen, maar laat dat uw pret niet bederven.

Prayers for rain

Wednesday, November 14th, 2007

…niet alleen een uiterst fijne Cure-song (uit het fantastische ‘Disintegration’ album), maar nu ook zeer aktueel in de staat Georgia.

In die regionen heerst namelijk al maanden een aanhoudende droogte die voor behoorlijk wat problemen zorgt. Water rantsoenering, federale hulp en dergelijke kunnen blijkbaar niet meer baten want de Gouverneur van Georgia, Sonny Perdue, heeft er onlangs niet beter op gevonden dan een publieke gebedsstonde op de trappen van het State Capitol te organizeren, teneinde een spoedig ingrijpen door de Allerhoogste zelve af te smeken. Tot wat voor grand guignol dit leidde kan u zelve bekijken op deze video. Louis de Funès had het niet beter kunnen doen!
(btw, maak hier zelf uw grap over Indiaanse regendansen of maagdenoffers)

PZ Meyers, momenteel mijn favoriete blogger, heeft er zo zijn bedenkingen bij op Pharyngula. Enigszins zorgwekkend is overigens de vaststelling dat Perdue niet zomaar als derderangsidioot geboekstaafd staat, maar genoemd wordt als potentieel Veep-candidate (de ‘running mate’ die later vice-president wordt) bij de Republikeinen.

Razor

Sunday, November 11th, 2007

Dedzju, uitverkocht

Netloos

Tuesday, November 6th, 2007

Een screw-up van onze geliefde kabelmaatschappij en mijn iBook die sinds vorige week eigenaardige kuren is beginnen vertonen - gelukkig nog nét binnen mijn ‘3 year extended warranty’ periode - waardoor een snelle run naar de coffeeshop met wifi er ook niet in zit: voorlopig moet ik het nog even zonder Internet stellen op mijn nieuw adres (dit postje komt dus van het werk, moest enige zeveraar zich geroepen voelen).

Roept ineens een tijd-van-toen gevoel op. Zie ook: het pre-GSM tijdperk…

Henry Coe Moonlight Madness

Tuesday, October 30th, 2007

‘t Was volle maan, en binnenkort Halloween, dus tijd om eens iets geschifts te doen:
Coe night
De Henry Coe Moonlight Madness ride! Vertrekken om middernacht, de hele nacht lang fietsen doorheen het uitgestrekte Henry Coe park met zijn ontelbare trails, arriveren in de ochtendstond.

De afgelopen vrijdagnacht op zaterdag zijn we ervoor gegaan, de volle maan en meestal open trails van Henry Coe zorgden voor enige zichtbaarheid, maar uiteraard was extra verlichting van een sterk kaliber op zijn plaats. Ik gebruikte mijn helmet-mounted halogeen lamp (een specifiek voor mountain biken ontworpen ding, met een joekel van een batterij) in combinatie met een vrij goedkoop LED licht op het stuur (dat ging de volle acht uren mee, en was goed genoeg voor tijdens het klimmen). Mijn kompaan had een meer gesofistikeerde (en ietwat duurdere) hybride HID/LED set-up.
coe dawn
Zeer bijzondere ervaring: brutaal zware klimmen met wegens de duisternis eigenaardig aanvoelende afdalingen - inclusief een soort Blair Witch Project gevoel dat ons soms overkwam, in het bijzonder wanneer we eens in dichte bebossing zaten. In het Engels hebben ze daar het woord ‘eerie’ voor…

Niet al te veel beesten gezien, behalve een hele hoop padden die op het trail zaten en doorgaans niet uit de weg wilden, en een paar herten.

Amper een maand na de grote brand blijft Henry Coe nog steeds fantastisch, dag of nacht!

Route:

Tags: ,

Quake?

Tuesday, October 30th, 2007

Zonet een aardbeving denk ik, mijn appartement begon serieus te schudden en beven, honden buiten begonnen te blaffen en de cell phone werkt niet (altijd een teken aan de wand).
Even op Twitter nagespeurd en jawel: naar het schijnt een 5.6 quake in de South Bay.
Alles ok overigens, inclusief mijn inboedel. Het zou nogal straf zijn, ik verhuis binnen een paar dagen…

Bosbranden

Tuesday, October 23rd, 2007

Het is momenteel niet zo fijn in Zuid-Californië te zijn:


View Larger Map

Ook ten noorden van LA, tot Santa Ynez in Central California’s wine country, brandt het. Warm + droog + stevige Santa Ana winden die typisch zijn voor october = wildfires.


View Larger Map

Voor alle duidelijkheid: hier in de Bay Area is er niets aan de hand. Het heeft de afgelopen week behoorlijk wat geregend, de Santa Ana winden zijn typisch voor het zuiden maar komen hier niet echt voor, en wij hebben ons deel al gehad met de Henry Coe fire…

Update: Foto’s, verslagen etc van Ann in LA…

Zon-overgoten

Monday, October 22nd, 2007

Marinvista.jpg

Klassiek vooravond-uitzicht vanaf de Marin Headlands.
Ik vraag mij af of de acht stralenbundels iets te maken hebben met een achtvoudige symmetrie aanwezig in een lens-element (foto is genomen met mijn Canon 50mm f/1.4 prime)… of is het een soort Moire patroon gecreeerd door de imager?

Ontstop Firefox

Sunday, October 21st, 2007

Al een hele tijd zat ik te klungelen met een ellendig trage Firefox browser op mijn werk PC (FF is nodig om patent searches en werk-related research te doen, niet om zomaar wat rond te surfen uiteraard!).

Goed, extensions, add-ons en de hele rataplan staan er bekend om het hele handeltje danig te kunnen vertragen, en ik heb er wel een hoopje geinstalleerd staan. De gebruikelijke fix is alle extensies een voor een uit te schakelen tot het boeltje opnieuw op normale snelheid draait. Maar zelfs met de browser tot op het bot uitgekleed, bleek hij nog zo traag als een strijkijzer.

Hoera voor het Internet en Google, want hier vond ik een simpele doch effectieve truuk: start Firefox via zijn profile manager (’Run -> Firefox -P’ en in Mac OS X waar soortgelijke problemen zich kunnen stellen wordt dat ‘/Applications/Firefox.app/Contents/MacOS/firefox-bin -P’) en creeer vervolgens een nieuw profiel.

De browser start dan met een blanco profiel als een uitgekleed skelet, zonder extensies, maar in mijn geval bleek hij ineens stukken van mensen sneller. En de snelheid bleef intact, zelfs na het pijnlijke herinstalleren van alle extensies (je kan via de profile manager altijd terug het oude profiel inladen, om te zien welke extensies je had). Eigenaardig, maar ik ging niet klagen.

Paswoord idiotie

Saturday, October 20th, 2007

Die ochtend, op het Interweb:

Welkom op EenWebsiteMetForumsEnzo

Je account is aangemaakt met de volgende gegevens.

—————————-
Gebruikersnaam: Tulpebol
Wachtwoord: Orgelpijp
—————————-

Je account is op het moment nog niet geactiveerd. Een beheerder van de site
moet je account activeren voor je in kan loggen. Je ontvangt een email op het
moment dat dit gebeurd is.

Vergeet aub je wachtwoord niet! Het wachtwoord is gecodeerd opgeslagen en kan
dus nooit meer opgehaald worden. Mocht je je wachtwoord toch vergeten dan kan
je eventueel een nieuwe wachtwoord aanvragen via een link in het login scherm.

Bedankt voor je registratie!

Het wachtwoord is gecodeerd opgeslagen en kan nooit meer opgehaald worden???

Waarom staat het dan GVD ongecodeerd, in mooie, klare taal in deze email te paraderen? Om vervolgens ongetwijfeld nog een lang en ongelukkig leven te leiden in uw outbox?

Gelukkig gebruik ik meestal vuilbakpaswoorden voor dit soort dingen en ik kan eenieder hetzelfde aanraden.

Het ergerlijke is dat niet alleen amateur-achtige websites zich aan dit soort idiotie bezondigen, maar ook zogeheten ‘professionele’ web applicaties. Op het werk bij ons bijvoorbeeld worden administratieve taken meer en meer ge-outsourced - zo hebben we onder meer een web applicatie om ‘goal setting’ en ‘performance appraisal’ te beheren en documenteren (zoek op bij Dilbert mocht u niet weten wat ik hiermee bedoel), geproduceerd door een zich hierin specializerend software development bedrijfje. En wat is het eerste dat ze doen nadat je een account hebt aangemaakt? Juist, uw account naam en paswoord in cleartext doormailen. Drop-oenen!

Highland Way

Saturday, October 20th, 2007

highlandway.jpg

…aka the Road to Demo, is getting in rather precarious shape. Responsible for this is the section with the major landslide lovingly nicknamed ‘El Paso del Diablo de la Muerte’ by the Ayatolah. As a result of this, the road is officially ‘closed’, though nobody pays much attention to this. It’s still pretty easy to pass but one of these days the whole thing will go down. Stay away from there during heavy rains, I’d say.

Shiny new bike parts

Monday, October 15th, 2007

sprocket

The fresh clean look of a virgin sprocket and chain (of SRAM making) - never again will they look as shiny, smooth and innocent as during the minute after they’ve been installed…

Gespleten tong

Friday, October 12th, 2007

snake

October in de Bay Area en de eerste echte regens; er steken dan allerlei interessante beesten de kop op. Zo onder meer dit exemplaar, waarschijnlijk een gopher snake, opgemerkt op het Bella Vista trail. Ik hoop echter voornamelijk om ooit eens macro-lens gewijs een Eurypelma Californicum tegen het lijf te lopen.

Mixen met Mixaloo

Tuesday, October 9th, 2007

Het kon niet uitblijven: Web 2.0-gewijze mix tapes. Mixaloo is de naam van het beestje en ik moet eerlijk toegeven dat het niet slecht gedaan is. Als voormalig producent van de legendarische Dork Farce Recordings kon ik niet langs de kant blijven staan en heb dan ook snel iets in elkaar geflanst: Ze Noiz Volume 1! (Het fotootje is van de experimentele windtunnel te Moffet Field in Mountain View, maar dit doet verder niet terzake.)

De ‘preview’ van elke song is dertig seconden lang. Ik kan helaas niemand aanraden de mix te kopen, want de files zullen tjokvol DRM zitten. Maar het is in ieder geval een leuk widgetje om op de site te zwieren.



JAMC in the Fillmore

Thursday, October 4th, 2007

De onafwendbare migratie richting het oudezakkenschap heeft één troost: er zijn nog steeds oudere zakken dan uzelf, en die blijven altijd ouder dan u.

Zo bijvoorbeeld de groepsleden van The Jesus and Mary Chain: fantastische groep, een van mijn favorieten zoals reeds eerder gemeld, maar de broertjes Reid bleken altijd nogal gedragsgestoord en hingen geregeld de sociopaat uit; ze konden op een bepaald moment ook elkaar niet meer uitstaan.

Met de jaren komt blijkbaar toch enige wijsheid - of is het geldgebrek? - want de Jesus and Mary Chain is opnieuw een groep, werkt aan een nieuwe plaat, en treedt op! Binnenkort zelfs in The Fillmore in San Francisco, en er zal al veel moeten gebeuren om mij niet Daar te laten zijn. Voor de gelegenheid werd overigens zelfs Evan Dando voorprogrammagewijs van stal gehaald.

JAMC

Hole in the Ground

Thursday, October 4th, 2007

Hole in the Ground: nu al een paar weken geleden dat we dit gedaan hebben, was eigenlijk een heel aangenaam trail.

HITG

Sterker nog, een uitermate aangenaam trail! Granieten speeltuinen, hopen rotsblokken, bossen, smakelijk singletrack, een meertje hier en daar en wat Sierra’s in de achtergrond, meer moet dat niet zijn.
Heb zelfs een poging tot helmetcamgewijze video gedaan: helaas niet zo goed gericht, uitermate shaky en natuurlijk crappy door de Youtube compressie. Als het niet te harden is, zet zonodig enkel de klank op, want ik heb er een paar fijne tunes van de Crystal Method en Goldfrapp (uit haar Felt Mountain dagen) opgezwierd.

De tijd van toen - Pak de Poen!

Tuesday, September 18th, 2007

Sommige historisch wereldgebeurtenissen laten zo’n diepe indruk na op ons collectieve bewustzijn dat we zelfs tientallen jaren na datum ons doen en laten op dat moment in het grootste zintuiglijk detail, met de grootste helderheid kunnen herinneren en opnieuw voor ons geestesoog brengen: de maanlanding, de moord op JFK, het vallen van de Muur…

Voor mij - en ongetwijfeld voor vele anderen - was zo’n historisch moment de legendarische live-uitzending van de Pak de Poen show, met de gebroeders Verreth in een briljante glansrol.

Geen Saturday Night Live, geen Jay Leno, geen Letterman, Conan O’Brien, geen Urbanus of Toon Hermans, geen Rowan Atkinson, Hugh Laurie of zelfs John Cleese kunnen tippen aan het geniale, bruisende comic relief dat de Verreths toen - zij het ongewild en eenmalig - produceerden.

En in geval u moedeloos zou beginnen worden van de spam, algehele brol, malware en andere ongemakken die rondsurfen op het Web met zich meebrengt, komt dit eraan, om u te herinneren dat het Internet toch wel echt fantastisch kan zijn: een goede ziel heeft de gehele uitzending in 13 delen op GarageTV gezwierd (ook te vinden op Youtube nu ongetwijfeld):

De Nieuwe Snaar valt eigenlijk nog wel mee, na zoveel jaren. De formidabele optredens van Willy Sommers (deel 4), Marleen (deel 3), Anja (deel 8 ) en natuurlijk de onvergetelijke ‘Percy… jawel dames en heren’ (deel 12) hebben daarentegen voornamelijk niet-muzikale doch niet te onderschatten verdiensten. Gieren en brullen is het met de volslagen geschifte ‘praktische proeven’ (onder meer de beruchte autootjes in deel 9), maar het absolute hoogtepunt is wat mij betreft het ‘telefoonspelletje met de huiskamer’ (deel 8 ) - twintig jaar later ziet het gestuntel van Manu Verreth er aandoenlijker dan ooit uit.

Update: ik heb ondertussen alles op mijn harde schijf gesponst en als ik ooit tijd en zin heb ga ik de .flv files omzetten naar mp4 om dan alles aaneen te plakken en op DVD te stanzen.

Alle delen:
Deel 1
Deel 2
Deel 3
Deel 4
Deel 5
Deel 6
Deel 7
Deel 8
Deel 9
Deel 10
Deel 11
Deel 12
Deel 13 (laatste)

Geniet ervan voor The Powers That Be zouden ingrijpen…

En kan nu iemand ook een best-of van Jan Theys op het Net gooien?

Into the white

Monday, September 10th, 2007

Amerika is soms toch fantastisch.
Waar anders kan een mens zeggen “Schat, ik ga een paar uurtjes strandzeilen in de zoutwoestijn” zonder als een halve gare aangestaard te worden?

salt desert sailing

Getrokken op de terugweg van Utah - aan de Bonneville Salt Flats nabij Freeway 80, in de Grote Zoutwoestijn.

Cycling news

Monday, September 10th, 2007

Hoera, een nieuwe hoogte in mijn wielercarriere: ik sta op de website van Cycling News! Zij het met een ‘DNF’ achter mijn naam :(. Ach, nog eens proberen in september… heu volgend jaar.

Coe Fire

Friday, September 7th, 2007

They call it the Lick Fire but to me it’s the Coe Fire. (The Lick Observatory is untouched by the fire.)

The whole South Bay has been covered in a smoky haze the past few days, and on occasion the air is smelling of burnt oak or pine. This time of the year (fall), the sky is usually very clear instead.

The haze and particles in the air create spectacular orange and red sunsets and sunrises. I’m pretty bummed though, as more than likely a good deal of trails and riding area will either have been flattened by fire trucks or be closed indefinitely for restauration. Not to mention the tons of ash and dust that will be all over the place. Vegetation should be back in good shape after a (hopefully) wet winter - there will be some more open meadowland than before, as the trees obviously won’t be back soon.

Lick fire haze

Tags: ,

Crypto-spam

Friday, September 7th, 2007

Die ochtend, in mijn suspicious comment box op MTBGuru:

hello , my name is Richard and I know you get a lot of spammy comments ,
I can help you with this problem . I know a lot of spammers and I will ask them not to post on your site. It will reduce the volume of spam by 30-50% .In return Id like to ask you to put a link to my site on the index page of your site. The link will be small and your visitors will hardly notice it , its just done for higher rankings in search engines.

Dit is het posten waard, dacht ik zo. “I know a lot of spammers and I will ask them not to post on your site…” ? Het moet leuk rondhangen zijn, daar in die mens zijn vriendenkring!
Zoeken wanhopige link whores tegenwoordig hun toevlucht tot meta- of crypto-spam? Ik moet die spamdebiel wel feliciteren, door het comic relief van zijn comment is deze mij direct opgevallen en werd hij niet terstond gedelete.

Henry Coe is burning

Tuesday, September 4th, 2007

This is intensely depressing: there’s a major fire right in Henry Coe State Park, one of my favorite riding areas in the Bay Area.

The smoke plumes are visible from almost all corners of the Bay Area.

Pictures, maps and reasonably up to date info can be found on this discussion thread on mtbr.com - there’s even a firefighter/mtb-er chiming in once and a while…

Tags: ,

The E100

Wednesday, August 29th, 2007

The first hurdle one needs to overcome to participate in events such as the E100 is making it in time to the starting line. That worked out pretty well, and armed with my helmet mounted Jet Lite (6am in Park City is 5am in San Francisco and it is quite dark) I waited for Boris to count down… “five, four, zree, two, one, go!” and off we went.

The first mile was a steep climb on a fairly loose dirt road - I went too hard at the start and knew it when my heartrate didn’t want to go down. Or was it the elevation? Anyway, things didn’t improve on the narrow, twisty and rooty singletrack climb known as John’s (or John 99, I’m not sure), where I still tried to go too fast - you’re concentrated on the guy in front of you and feel the pressure from behind. Pointless trying to go too hard the first 4 miles of a 100 mile course but I couldn’t help it. I could get some breath and assess the damage once John’s was done and we got on Mid Mountain trail, where there was plenty of space for things to thin out. I felt like crap, and blamed it on elevation and not properly warming up.

But watching the sunset on the ‘rolling’ sections of Mid Mountain was quite a treat, and soon I was finally enjoying myself - the trails are really nice here. Holly’s Downhill was even nicer, though at some point my Garmin 305 launched off my handlebar (damn plastic latch) - thanks to a friendly fellow racer I got it back. I took a brief break at the end of the first stage (mileage was 20) and went up Holly’s Uphill. Tough climb, but I felt strong - even better on that rolling section of Mid Mountain that we now took on in the other direction, and I kinda really liked the rocky climbing section of it. A long and fun downhill later we got back to our original starting point.

E100
Stage 3 now - we needed to do this one twice. A long and brutal singletrack climb, for the most part along a trail called Spiro. Spiral of Pain, as I started calling it, since we were lined up to do this not twice but three times, no four times, as stages 4 and 5 ‘borrowed’ this climb as well. Upon reaching the top of the climb in stage 3 I expected a cool descent during which I could recover nicely - enter John’s again. Remember the root infested climb in the beginning? We would now do this downhill, and it was a slow and tricky affair through a labyrinth of beautiful aspen that demanded a lot of concentration. I normally love this stuff, but 50 miles into the race I started getting worn out.

I was still on schedule though for a timely finish (in an estimated total of 13 or so hours). That changed a bit during the second coming of stage 3 as I felt miserable during the whole climb and wiped out somewhere in the Labyrinth of Aspen when my handlebar clipped a tree. The fast guys were lapping me now and it was pretty cool to hang for a few seconds with the likes of Chris Eatough and Josh Tostado. Hell, I technically even did better than Tinker Juarez, who quit during stage 2 or 3, supposedly because he missed a turn and got lost.

Getting thoroughly wasted, I rolled into the staging area again, trying to mentally prepare myself to tackle the Spiral of Pain another time. If I did reasonably well on the climb, I could still make the cut-off time (6pm) for the last stage (which was basically a repeat of stage 4). Various body parts were hurting like hell now, I’ll spare you the details but let me tell you that I felt things I hadn’t experienced on a bike before, and they weren’t of the type you’d like to keep fond memories of. I managed to drag myself up the Spiral of Pain again, but did I mention that stage 4 would ascend a good thousand feet higher up on it than stage 3? And this extra part turned out to be nothing less than soul crushing - I basically stalled and had to take more breaks than I could keep track of.

E100
But I used these to shoot some photos and take in the stunning surroundings and beauty of the course. It took me forever to summit, but I finally did and savored the moment. It was already past the cut-off time now and I still had to do the 10 mile descent. I probably had to give up on stage 5 - as Morrissey would say ‘it made me feel slightly sad but I didn’t cry’. The downhill was great, but I couldn’t fully enjoy it, I felt so beat up that I hardly had the energy to absorb the highly entertaining ‘whoop-de-doo’ bump series along the way.

That last passage in the staging area felt good though and soon I was chatting with Boris and a couple of finishers. 81 miles and 12000 feet of climbing - I’ll have to return here next time to get the job finished. The organization of the event was excellent and the course to die for, so no doubt I won’t need much convincing.

As usual, more stuff on the MTBGuru trip page here.

Lotti in Amerika

Wednesday, August 15th, 2007

Ik schrok mij bijna een ongeluk toen ik overlaatst wat aan het zappen was en ineens het onderstaande beeld zag verschijnen, vergezeld van een mij niet geheel onbekend klinkend stemgeluid dat zowel gezang als commentaar aan het leveren was, in een thick flemglish accent (enfin, zo erg was het accent eigenlijk niet).

Lotti

Helmut Lotti in Amerika! En eigenlijk ook in Rusland, aangezien hij onder meer zijn ‘Russische’ CD aan het promoten was. Uitgenodigd door het publieke station KCSM (en ingeschakeld in een van hun ‘fund drives’ - een soort bedelsessies waarin kijkers en luisteraars gevraagd worden vrijwillig een steentje bij te dragen). Eens kijken wat KCSM vertelt over Lotti:

Crooner is the word used for a male singer who specializes in a smooth, even intimate, style of singing - primarily songs of love. Backed by the Golden Symphonic Orchestra, Lotti lends his versatile voice to renditions of favorites made popular by artists like Nat “King” Cole, Louis Armstrong and Dean Martin.

…Lotti recalls the Italian flair and easy manner of Dean Martin

Hier kan Eddy Wally een puntje aan zuigen! (Hoewel die natuurlijk in Sina is geweest…)

Voor een peulschil kan u overigens dit aanschaffen:

Lotti

Toch als u meer croon-tolerant bent dan ondergetekende…

Dale Dougherty at PARC’s Forum

Wednesday, August 15th, 2007

A couple weeks ago, PARC’s Forum speaker was Dale Dougherty - known and rather famous as co-founder of O’Reilly Media and founder and publisher of Make magazine. He supposedly also was the first to coin the term ‘Web 2.0′. His talk was mainly about Make magazine and its companion publication Craft (it can be watched or downloaded here).

To me however, Dougherty is mainly the guy behind the legendary Global Network Navigator (circa 1993-94), the first index site or portal of the then proto-web, when the animals were still talking and people were using Mosaic to browse the net. The ‘Whole Internet Catalog’ section of the site (based on an early O’Reilly bestselling book of the same name) in particular was very useful as a search tool (Yahoo would only be founded a year or two later) - we nicknamed it ‘Den Baard‘ during my brief stint at Imec back in ‘94, because of the hairy alchemist/scientist on the cover:
Den Baard

Around Lake Tahoe

Tuesday, August 7th, 2007

It’s been forever since I posted but I’ll make up with a very long one - about a very long ride.

The Plan

tahoe
I went up to Tahoe the other weekend with a plan: circumnavigate the entire lake by bike, on trails, as much as possible. Bikes are only allowed on parts of the Tahoe Rim Trail (TRT) and some sections on paved road would be unavoidable.

My planned route: South Lake Tahoe to Tahoe City by road, then up the Tahoe Rim Trail to Brockway Summit, road to Kings Beach and Incline Village, road climb up to Mount Rose / Tahoe Meadows, TRT to Flume trail, North Canyon road to Spooner Lake, TRT to the Bench and Kingsbury, followed by the section of the TRT known as ‘The Punisher’ (Monument Pass to Star Lake and Armstrong Pass), to Big Meadows and back to South Lake.

I’d try to do it solo and unsupported (except for Starbucks breaks), in a day-and-a-half, and I wanted to camp out in the wilderness so I’d need to lug quite some stuff along. My original route proved to be a bit over-ambitious as you’ll find out, but I did manage to close the loop (didn’t have much choice, actually…).

South Lake to Tahoe City

Driving up to Tahoe on a Friday in mid-summer was my first challenge – after some traffic trouble I finally got ready to roll some time in the late afternoon. Besides the normal biking stuff I also had to carry the camping gear – lightweight pad and sleeping bag, camping stove and food were shoved in or attached to my backpack and I felt like a snail on my Yeti those first couple of road miles. But after a while I got somehow used to it, and was starting to enjoy the beautiful scenery and rolling roads around Emerald Bay.
Emerald Bay

Twenty five miles later I made it to Tahoe City and had my first major stop: water refill, a quick chill out near the beach. Then it was time to hit the TRT for the first time, but it was fair to say that the TRT hit me instead – going north out of town the trail climbs up steeply, gets very rocky and at some point turns into a mere trace through piles of stones and scree. It was as if the entire mountain was made of loose rocks.

Counting stars

I made it through but it took a lot out of me; luckily there was a short but sweet downhill break before the climbing ensued. It was getting late (past 8pm) and darker, so it was time to set up camp. I found a nice spot in a corner behind some big rocks with a lake view – that would do. I got out the camping stove to cook up dinner – on the menu was ramen noodles and soy beans, truly a balanced meal! But a real relief after the diet of power bars and goos from the past couple of hours. I didn’t have a tent, and I didn’t think I’d need one, until I got bugged my mosquitos – I was far from standing water and thought at this elevation there wouldn’t be a problem but either I was wrong or I’ve managed to find the one spot in the area popular with the buggers. Anyway, at least I didn’t run into a bear, and watching the stars and near-full moon illuminating the lake was an eerie experience.
Tahoe moon

To Brockway Summit

The next morning, after a pretty sorry excuse for a good night of sleep, it was to time to get rolling again. I started the day with some more technical climbing – instead of my usual double shot of caffeine. A slow-motion uphill stumble and fall didn’t improve my mood. But the very sweet descent towards Watson Lake did.

Meanwhile, I was running out of water – this side of the Tahoe basin seems really dry, no streams with running water to be seen (perhaps the mountains on this side are too low in elevation to have any snow melt left). I finally arrived at Watson Lake, but found the water there look rather disgusting. I poured a some in my water bottle with built-in filter but the iodine didn’t really make it taste very appetizing. So I took out the stove again and started boiling some water, and added a tea bag – the cooked water/tea went into my Camelback and have to say was rather tasty.

TRT

Some more technical climbing and I was worried about how it was wearing me out – was it the altitude, the lack of sleep, the heavy load? Not a good sign, as this was just an appetizer for all the climbing that was still to come. A low speed endo in one of the downhill rock gardens didn’t help to lift my spirits either – I only ended up with some bruises, nothing broken – except for the latch that kept my saddle bag in place (nothing that zip ties couldn’t fix). The rest of the downhill to Brockway felt great though, and soon I was cruising on the road into King Beach and later Incline Village.

Flume trail

Starbucks break and decision time. The thought of having to tackle the 12 mile road climb on the Mount Rose highway to Tahoe Meadows was weighing on me: it was hot, I felt not too great already and it would be a soul-crushing boring affair with cars and trucks flying up the road inches from me. There was an alternative: climbing the Tunnel Creek dirt road up to the Flume trail; I would have to miss one of my favorite sections of the TRT but wouldn’t have to deal with the Mount Rose Highway Hell.

Flume trail

So I went up Tunnel Creek: 2.5 miles for about 1400 feet of elevation gain: how bad can that be? Answer: very, very bad! Tunnel Creek is steep but more importantly: very loose. Last time I went down this trail I didn’t quite appreciate the latter fact. The loose sand all over the place makes climbing it in the mid-day heat a death march from hell. Maybe the Mount Rose option would have been better after all. Oh well. Just keep going and it will be over at some point. As soon as I hit the Flume trail, my worries went away: this five mile stretch was all I needed now: really relaxed cruising, with jaw-dropping scenery all along the way. The biggest hurdle were the shuttle people coming from the other direction, but everyone was friendly and enjoying themselves and what else can you on a place like this?

Climb to The Bench, descent into Kingsbury

Bench

After the Flume, there is Marlette Lake, then a short climb and a long descent to Spooner Lake. Another refueling station for me as there is water and a bike shop selling power bars and goos. After my lunch break, it was time to take on another major challenge: the five mile climb up the TRT to the Bench – when I last did this a while ago, I was relatively fresh and not carrying so much stuff, and still I remember it to be quite painful. Now, it felt like a mind-numbing test of willpower. For every hard section or rocky turn I managed to clear, there were two more that forced me to hike. It was an ordeal, but I concentrated on the great descent I knew was in store for me after that, and struggled through it.

The final stretch

After having taken in the gorgeous vistas near the Bench, it was time to take on the rocky goodness of the descent into Kingsbury. It was great fun, but the short climbing intermezzos that I usually don’t even notice, were hurting and stinging like crazy – I was getting really worn out. I then took the ‘Kingsbury Stinger’ downhill trail, but couldn’t muster the courage to even consider tackling The Punisher after that, so I cruised back into town.

TRT
I still had to ride about 12 road miles to the car, but was delirious because I knew I had closed the loop: 95 miles total, of which 65 miles this second day. An excellent stretch of the legs, as Jeff (TahoeBC) would say.

It was tough but a great and rewarding experience - only noticeable really after it was done ;). The GPS track and many more photos can be checked out on the MTBGuru trip page.

E100

Thursday, July 19th, 2007

Bezig met trainen voor dit hier. Een mooie oefenrit was deze ‘Mid Peninsula Epic’:

Nu dit nog driemaal na elkaar doen en we zijn er.
Arggl…

De triomfantelijke terugkeer van den Dikke

Wednesday, July 4th, 2007

Voor een land met de staatsstructuur van Belgie is een politicus-loodgieter-ontmijner blijkbaar een zegen, zoniet een noodzaak. In de US wordt een niet al te standvastig, eerder pragmatisch politicus al snel pejoratief een ‘flip-flopper’ genoemd, dat is Amerikaans voor ‘kazakkendraaier’ - hier moeten dan ook niet al te veel communautaire akkoorden gesmeed worden.

Ik veronderstel dat Dehaene erin zal slagen een tsjeefs-blauw kabinet op poten te zetten. Benieuwd welke truken hij uit de mouw gaat dienen te schudden…

Dehaene

Tags:

Droge lucht

Wednesday, July 4th, 2007

Het is dit jaar bijzonder droog geweest in Californie, en naast zorgen over drinkwater reserves is het meest problematische gevolg hiervan: bosbranden, ofte bush fires alsook shrub fires. In een normaal jaar komen die meestal in full force voor vanaf het eind van de zomer, tot de eerste significante regenval (oktober), maar nu is het pas juni en er is al behoorlijk wat aan de knikker: onder meer tal van bosbranden in LA en omstreken, maar in het bijzonder de verwoestende Angora fire in South Lake Tahoe, die een paar honderd huizen in de as heeft gelegd en een behoorlijk litteken in het anders zo paradijselijke landschap rond Fallen Leaf Lake heeft gekerft.

Toen het vorige week naar slechte barbecue begon te stinken op PARC wist ik eerst niet wat er aan de hand was - ik was in een van de labo’s met een laser aan het werken en moest mijzelf ervan overtuigen dat ik er niets mee in de fik had gestoken - maar de geur van brandend kampvuurstruikgewas was onmiskenbaar en alomtegenwoordig, het bleek dat een van de heuvels op het naburige land van Stanford in brand stond! Het was een redelijk kleine shrub fire (struiken en gras, geen bomen), maar het Palo Alto fire department bracht de grote middelen in stelling (blus-helicopters etc).

Een paar dagen later getuigt deze grote zwarte vlek (geen schaduw) nog van het onheil. De enkele bomen hebben het blijkbaar overleefd.


Palo Alto fire

De Dag dat de iPhone verscheen

Friday, June 29th, 2007

Apple store iPhone

…is de dag dat mijn geld voorgoed verdween? Niet bepaald, want zolang een iPhone hier opgescheept zit en ingelockt is met een AT&T contract en trage Edge connectiviteit laat ik deze iKelk alvast aan mij voorbijgaan. Wat niet wegneemt dat het nog steeds een zeer begerenswaardig gadget is (en een en ander kan veranderen).

Zo ook dacht een hele meute kooplustigen en fanaten, die nu al sinds gisteren een forse wachtrij aan het vormen zijn hier in de buurt. Ik woon namelijk op een paar minuten wandelen van de Apple store in Palo Alto (een mens moet zijn woonplaats strategisch kiezen), en toen ik daarnet (6 uur ’s avonds) poolshoogte ging nemen speelden er zich nogal hektische taferelen af.
Dave Winer Apple store
Onder de horde wachtenden en het publiek errond, een heuse who’s who in Web 2.0: onder meer Dave Winer (RSS mens, protoblogger en een van de ‘podfathers’, zie foto hieronder), het duo van Zooomr en een hoop figuren uit andere onduidelijke Web 2.0 startups, de dame van Valleywag (Megan?), en natuurlijk Robert Scoble, voormalig Microsoft blogmeister, nu bij Podtech en wandelende PR machine, die met zijn zoon de kop van de wachtrij vormden.

Op de foto hieronder komt hij triomfantelijk de Apple store buitengewandeld met zijn trofee - nadat de Apple security mannen de meute fotografen en andere camerazwiepers wat uiteen hadden gedreven.
Scoble Apple store
De Apple store gaat nog tot middernacht open zijn - maar naar verluidt zouden er maar 500 stuks in voorraad zijn. De staart van de wachtrij (hieronder) blijft hier vrij stoicijns bij. Er werd overigens bericht dat de Heer Jobs zelve mogelijk zijn opwachting zou komen maken in de Palo Alto store - misschien moet ik toch maar een oogje in het zeil blijven houden…

Apple store line

Tags: ,

Verkiezingen

Saturday, June 9th, 2007

Ik ben hier in Belgie net op tijd voor de verkiezingen. Maar ik heb eigenlijk al een week geleden gestemd, in Palo Alto. Met een ongeziene zin voor efficientie is de federale regering er dit keer immers in geslaagd de meeste buitenlandse Belgen / expats op tijd per briefwisseling te laten stemmen - en met een minimum aan voorafgaande administratieve rompslomp. Bravo! DHL zal overigens ook niet geheel ontevreden zijn…

Img 1956-2

Bezoek

Friday, June 8th, 2007

De laatste tijd heb ik veel bezoek over de spreekwoordelijke vloer gekregen hier in Palo Alto, en dat is een goed ding.

Zo kan dit onder meer een uitgelezen excuus vormen om eens de betere etablissementen op culinair vlak op te zoeken. Afgelopen maandag bijvoorbeeld Fuki-Sushi, een van de fijnere sushi tenten in Palo Alto, die we samen met hij-die-hier-bekend-staat-als-Konijn hebben aangedaan.

Waarschijnlijk de eerste keer in negen-tien jaar dat ik Konijn in persoon heb mogen aanschouwen - lang geleden schuimden wij samen demo-party’s af als daar zijn The Party in Denemarken. Onze ontmoeting inspireerde mij op zoek te gaan naar zijn weblog, en warempel, hij blijkt er niet een enkel maar ook een tweede op na te houden.

Konijn is tevens een mede photography enthusiast, en bleek verregaande tekenen van lens- en ander materiaal-lust te vertonen: de wisselkoersen, in het bijzonder de zwakke dollar, maken het voor hem zeer moeilijk allerhande verleidingen op fotografisch-materieel vlak te weerstaan tijdens zijn verblijf in de US.

Nu is het zo dat de B&H catalogus al een tijdje zorgwekkend prominent in mijn huiskamer lag rond te slingeren - ik was namelijk een telefoto zoom-lens aan het overwegen voor mijn Canon: de 70-300mm IS f/4, of de 70-300mm IS f/4.5 DO (compact!), of dan toch de 70-200mm IS f/4L (L!)?

Gelukkig kreeg ik nu een ideale kans om de enig mogelijke rationele beslissing te maken: weg met die catalogus! En ik gaf hem cadeau aan Konijn.

Timeo Danaos et dona ferentes - en het houten paard was hier niet gevuld met Griekse soldaten, maar wel met mooi glimmende stukken glas met hoog fluoriet-gehalte en een neiging om dollarbiljetten en credit cards te verslinden. Ik hoop dat Konijn geen tweede hypotheek is aangegaan en dat hij mij kan vergeven.

Epiloog: helaas, het heeft niet geheel mogen baten. Ik besloot dat ik aan het andere eind van het lens-technische spectrum nog een groter gat te vullen had, en heb me een ultra wide zoom aangeschaft, de 10-22mm f/3.5 - een EF-S weliswaar maar ik zie mezelf geen Canon film body meer gebruiken en de prijs-kwaliteit is prima!


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.