Californication

George W. heeft vanavond een interessant rendez-vous gepland: een dineetje met de heren Hamid Karzai en Pervez Musharraf, alwaar de leider van de vrije wereld hoopt de geschillen tussen de presidenten van respectievelijk Afghanistan en Pakistan bij te leggen.
En later deze week staat nog meer top-diplomatieke arbeid op de agenda van het Witte Huis: president Nazarbayev van Kazakhstan komt op bezoek. Deze laatste is een van de weinige ex-communistische gezagsdragers die het Ijzeren Gordijn hebben overleefd - een belegen potentaat van de corrupte stempel, die nog steeds de hand niet omdraait om een occasionele opposant te doen verdwijnen. Vergeleken met dit dubieus heerschap (dat overigens een behoorlijke voorraad olie beheert) lijkt Borat al heel wat respectabeler dan deze laatste zo op het eerste gezicht doet vermoeden. Naar het schijnt zou de kwestie Borat overigens op de gespreksagenda van Nazarbayev staan, en dus vraag ik mij af: waarom kan wat met Hamid en Pervez lukt niet ook voor Borat en Nazarbayev werken? Borat naar het Witte Huis!

Tags: Borat, Bush

Ah, Demo Forest! Ongeveer net een jaar na zijn helmet-squashing crash wist Ayatola Hombre zijn Demo-nen uit te drijven en het Forest heelhuids te overleven.
We ontmoetten een sympathiek en verdwaald koppel, dat ons volgde naar het Braille trail. Mike was een geweldige stuntman op de logs en jumps en ik had mijn anderhalve kilo camera niet voor niks mee.

Tags: mountain biking, Soquel Demonstration Forest

Laten we deze maar klasseren onder ‘Amerika, vat vol paradoxen’… een zelfhulpgroep van verontruste, lichtelijk puriteinse ouders die hun kroost wil beschermen? Of is het een anti-Aids campagne a la Billy Graham/George Bush?
Deze affiche zag ik langs een freeway in het westen van New-Mexico, het ‘four corners’ gebied, nabij het vierstatenpunt waar Utah, Arizona, New Mexico en Colorado elkaar raken. Een gebied van canyons en woestijnen, met hier en daar een paar piepkleine towns. Ook het gebied waar de beruchte Fundamentalist Church of the Latter Day Saints (FLDS) enige populariteit geniet (fundamentalistische Mormonen, een kleine fractie die honderd jaar geleden afscheurde van de officiele Mormoonse kerk en die verantwoordelijk is voor ontelbare grapjes over polygamie - zij het dan dat ze dat menen); FLDS-leider en absolute griezel Warren Jeffs, die op de FBI Ten Most Wanted lijst stond, werd onlangs overigens gevat en gearresteerd. Zijn interpretatie van de religie bestond er voornamelijk in honderden huwelijken met onder meer 14-jarige meisjes te arrangeren voor hemzelf en zijn trawanten, vooral oudere mannen. De jongere mannen in FLDS-towns worden ultra-puriteins opgevoed en soms uit de gemeenschap gestoten als ze een meisje nog maar durven kussen - naar het schijnt gebeurt dat om competitie voor de oudere polygamisten/pedofielen uit te schakelen. Misschien toch een probleem hier met blanke mannen van middelbare leeftijd?

Tags: New Mexico

Ha, het Interweb kan soms toch geweldig zijn! Op een dood moment wat liggen surfen en op een van de links geklikt die Michel Vuijlsteke hier gepost heeft (ik was enigszins geintrigeerd door die Russische URL; de ‘nude photography’ tag hielp mij vervolgens helemaal over de klik-streep).
En daarbij dus beland op een eigenaardige Russische site, met daarop toch wel bijzonder mooie foto’s! Opgelet: hoewel uiterst smaakvol en artistiek, niet geheel work safe.
(Is dat overigens ‘werkveilig’ in het schoon Vlaams?)

Steeds interessant te zien hoe onze vrienden bij Microsoft zelfs hun relatieve goede ideeen of producten een valse start weten te geven met ongelooflijk knullige PR.
Men beseft dat de klok moet geluid worden, maar weet niet altijd de klepel hangen; een nieuw product moet heden ten dage natuurlijk gelanceerd worden met een blog, en in het geval van de Zune, Microsoft’s nieuwe music player (een wannabe ‘iPod-killer’), is dat de ‘Zune Insider‘, volgeschreven door een MS employee, met horden nuttige tips, Q&A, howto’s, previews, links, reviews etcetera, teneinde een legioen van fangirls en -boys op de been te brengen.

Een goede morgen schrijft de Zune Insider echter het volgende, in een post waarin een aantal algemene vragen over het nieuwe gadget behandeld worden:

“I made a song. I own it. How come, when I wirelessly send it to a girl I want to impress, the song has 3 days/3 plays?” Good question. There currently isn’t a way to sniff out what you are sending, so we wrap it all up in DRM. We can’t tell if you are sending a song from a known band or your own home recording so we default to the safety of encoding. . .

Vervolgens is het eventjes wachten tot deze snippet Boingboing of Slashdot bereikt, en dan: genieten van de comments!

Noot: de DRM wordt toegepast wanneer files draadloos worden doorgestuurd; ik weet niet of dit ook het geval is wanneer je ze op andere wijze (USB?) transfereert. Het draadloos kunnen sharen van muziek met andere Zune gebruikers, mits een aantal beperkingen, is wat mij betreft eigenlijk niet eens zo’n slecht idee. Maar een onhandiger manier dan die ‘we wrap it all up in DRM!’ zinsnee om dit te communiceren kan ik mij amper inbeelden.

Update (Sep 19,2006) van de Zune Insider…

Tags: Zune

Congratulations to the Uchronians!
The Belgian project led by Jan Kriekels won the ‘best art installation’ award at Burning Man this year.
Burning stuff is cool, and so also Uchronia, aka ‘The Belgian Waffle’, went up in flames, in front of a huge crowd. Too bad I couldn’t attend this year (btw Bok, this is an event that is just ment for you!).

Tags: Burning Man, Uchronia

Ik heb de smaak nu wel te pakken, hier nog een paar ‘cloud photos’ om het af te leren.

Groot dynamisch bereik qua kleuren en lichtintensiteit, daar in Noordwest New Mexico; komt door gebrek aan smog en (redelijk) grote hoogte? En de foto’s zijn maar een flauw afkooksel van wat het netvlies doorstuurt.

Als afsluiter hebben we nog wat ‘prime real estate’, ongetwijfeld voor een schappelijke prijs over te nemen. Spacious 1BR, grote backyard, geen buren, veel parkeerruimte, prachtige natuur vlakbij (maar meteen dan ook het enige dat vlakbij is):

Tags: desert, New Mexico

Twee weken geleden, op weg naar Durango, met de huurwagen vanuit de luchthaven in Albuquerque. Noordwest New Mexico bestaat voornamelijk uit ‘high desert’. In tegenstelling tot de ‘low desert’ - de Mojave in California en de Sonoran desert in Arizona en Mexico - is het natte seizoen hier de late zomer; zware onweerskoppen op zomernamiddagen zorgen hier voor het merendeel van de jaarlijkse neerslag. De woestijn is momenteel dan ook helemaal in bloei. In New Mexico zie je meer dan elders hoe ongelooflijk groot en leeg het continent hier nog is, in alle richtingen kan je tientallen mijlen ver zien. De hemel is een schilderij: aan de ene kant helderblauw met een verzengende zon, aan de andere zijde vol purperen donderkoppen en pikzwarte duisternis.

Dit moet ongeveer 50 mijl in het westen zijn: de storm is een gigantische hoeveelheid neerslag aan het dumpen op een kleine oppervlakte. Vandaar de talrijke waarschuwingsborden voor ‘flash floodings’ die her en der langs de kant van de weg of aan het begin van dirt roads staan. Wat de ene minuut nog een kurkdroog karrenpad in de woestijn is, kan de volgende een kolkende stroom worden.

Ik was ondertussen al een tijdje van de freeway afgegaan - de kortste (maar niet noodzakelijk snelste) route naar Durango ging over een kleine, secundaire weg die door de grote Navajo en Pueblo landen ten westen van Albuquerque snijdt. Mijn favoriet soort weg: oneindige stukken door een wonderland dat je met bijna niemand moet delen, op een paar medeweggebruikers en verdwaalde coyotes na, fata morgana’s nabij de horizon, en het gevoel dat alles stilstaat (hoewel je aan 90 mph voorbij vliegt).

Tags: desert, New Mexico

As I mentioned, I’m totally impressed with my Canon 50mm f/1.4 lens. Why? Because of images such as this:
It was very, very dark in that room. ISO at max, the lens wide open at f/1.4 and no flash, 1/50 s - and I still get a great and sharp portrait, with nice background blur, as the lens is wide open. Okay, if you zoom in hard you’ll see a little bit of noise, but so what. The subject btw is our French Tahoe chef Thierry.
Now Ayatola Hombre has recently brought it to my attention that Canon happens to come out with a new lens: a 50mm f/1.2L with ring USM… aarrgl! Luckily it’s so ridiculously expensive that I won’t even consider trading my f/1.4 in for this puppy.

Voor de eerste keer sinds de Tour de France nog eens een echt goede reden gevonden om de TV op te zetten: het nieuwe seizoen Nip/Tuck! Absurde plotwendingen, expliciete en soms bijzonder gestoorde seksscenes (zelden vertoond op de kabel hier in de US), bloederige chirugische ingrepen die in bijzonder detail getoond worden, hilarische gastoptredens van onder meer Larry Hagman die nieuwe ballen komt steken (!), of psychiater Brooke Shields, de Miami South Beach kitsch… heerlijk!

Tags: nip/tuck

In case you were wondering why after a few years I still haven’t been able to pick a single language to post here, there is a simple explanation. The problem is not that I can’t decide between English and Flemish, but: I’ve got a girlfriend that doesn’t speak much Dutch and a number of friends that don’t either, and at the same time of course a modest audience that does. So: blog is multilingual since target audience (gf and mom) is multilingual. Initially I mentioned I would just write in whatever language I would feel like that day, but that’s not entirely accurate: my default is Dutch, and when I’d like my girlfriend and others who don’t speak Dutch to read things, it’s English.

Why the default? Because writing in Dutch is still a bit easier on me than English. And of course, I’m way too lazy to start translate everything! I would also like to mention that I’m using for quite a while now the ‘Basic Bilingual’ Wordpress plugin by Stephanie Booth (with some modifications by me) to add a language tag to each post (and so for instance the language of the post headers and dates are being set based on these). The sorting in ‘English posts’ and ‘Nederlandse artikels’ (see links in sidebar) also uses this (except for my old imported Blogger stuff, which I still need to tag by hand). Much simpler than separate blogs and the likes, thanks Stephanie!

Voor het geval u zich zou afvragen waarom ik er na een paar jaar blijkbaar nog steeds niet in ben geslaagd een keuze te maken tussen Vlaams en Engels wat betreft het volschrijven van dit blog, daar is een eenvoudige verklaring voor. Neen, het probleem is niet dat ik niet kan beslissen, maar wel: ik heb een lief dat niet veel Nederlands verstaat, alsook een aantal vrienden die in dat geval verkeren, en natuurlijk tegelijk ook een bescheiden publiek dat dat wel doet. Dus: blog is multi-talig omdat doelpubliek (ma en lief) multi-talig is. In mijn beginselverklaring beweerde ik nog dat ik de taal zomaar op ingeving zou selekteren, maar eigenlijk is dat niet echt juist: de default is Nederlands, en als ik wil dat vriendin en andere Vlaamsonkundigen het kunnen lezen wordt het Engels.

Vanwaar de default? In het Engels schrijven is voor mij toch nog een beetje meer werk dan in het Nederlands, hoewel ik gemerkt heb dat er de laatste tijd meer anglicismen in mijn Nederlands sluipen dan neerlandicismen (vlaamsismen?) in mijn Engels. En ik zwier natuurlijk een hoop Engelse woorden in mijn Nederlands (zoals die ‘default’ hierboven, zie), maar daarover ga ik mij nu eens helemaal niet schuldig gaan voelen aangezien ik een prima excuus heb (ik woon hier nu al vijf jaar).

Ik wou ook nog even melden dat ik al een hele tijd de ‘Basic Bilingual’ Wordpress plugin van Stephanie Booth gebruik (met wat aanpassingen mijnentwege) teneinde een en ander ‘nl’ of ‘en’ te taggen (met headers en datums die hierdoor automatisch aangepast worden); het sorteren in ‘English posts’ en ‘Nederlandse artikels’ hiernaast in de sidebar is daar ook op gebaseerd (de oudere, geimporteerde posts van Blogger moet ik nog manueel taggen). Simpeler dan aparte blogs te maken - merci Stephanie. Nu nog even dit postje in het Engels vertalen, en dan terug naar de normale verslaggeving!

The first thing I did when I got my new Canon EOS 30D was schedule a photoshoot with Lars and his classic 1938 BMW R51 bike at the Golden Gate bridge.
Let me do some explaining first; I was eying a digital SLR camera for quite a while, partly out of gadget lust, but also because I was frustrated with the indoor and low-light capabilities of my point-and-shoot(s) - I mainly wanted to be able to get (a) decent shots of people indoors and (b) interesting mountainbike shots (such as Ayatola Hombre flying over the handlebars), often times in low-light conditions (e.g. Demo Forest). Of course, I was always aware of the fact that buying a (digital) SLR would mean opening up a whole can of worms - lenses, filters, adaptors, gear ad infinitum. Hence my survival instinct kept me from pulling the trigger all this time. But my finger was shaky - and Lars’ bike was the final drop that got me overboard (I know, my metaphors are getting weird, but please bear with me).
My coworker Lars bought his R51 bike from an old guy in Sweden, who had restored, nurtured and maintained this two-wheeled beauty for decades. He just was getting too old to ride it, and felt that it needed to be ridden - but only by someone who would prove worthy. Lars made a couple of prospective trips to Sweden - that bike is a rarity and the old guy was asking a very reasonable, almost embarrassingly small amount. He went through painstaking scrutiny and finally proved to be the worthy heir. He told himself that he’d prove the old guy that the bike was in good hands. And what better way to show him than send him a large framed picture of the bike in its full glory in front of one of the icons of the West, the Golden Gate bridge?
So that’s where I came in, months later, after the bike had finally been shipped in and Lars had done some additional restoring work of his own. I had been pretending at work to know a thing or two about pressing a shutter button and Lars knew about me ‘considering’ a new camera… I finally told myself I could also make very good use of it on my upcoming trip to Europe, so there went the final resistance.
Back to the photoshoot now - see the gallery here. There was a lot of fog the morning of the shoot, but we ended up having a lot of fun, and with some decent shots. I had bought two lenses, one 50mm f/1.4 (good for indoor portraits and low light stuff), and a 24mm f/2.8 for general purpose wide-angle stuff. Prime lenses, because my money was gone after getting the body and accessory paraphernalia, and I didn’t want to compromise on quality too much (ruling out cheap zooms). I ended up really loving the 50mm - it makes extremely sharp images. The 50mm(x1.6) focal distance is a little bit awkward at times but I try to use this lens as much as possible. But more on lens stuff later.

Tags: BMW R51, Canon EOS 30D, motorcycles