Californication

Ondanks alle gedoe blijft Wikipedia fantastisch en heb ik vandaag alweer iets bijgeleerd - ik zal het voor de gelegenheid als kwisvraag formuleren voor de meelezende Hombres: wat hebben een belangwekkend standaardwerk uit de elektronica, buitenaards leven en een voorname exponent van het zogenaamde ‘Web 2.0′ gemeen?

Quiz: what do a classical textbook in electrical engineering, extraterrestrial life and a successful Web 2.0 company have in common?

Thanks to the fact that this site already exists, I don’t need to create it myself.
I was seriously considering making an extensive photoshoot of all the geeky-historic Silicon Valley spots, but (fellow-)Dirk Riehle has done a great job at that already. He even made a wiki out of it so you can add your own comments or anecdotes.

Excellent stage reviews can be found on kwc’s blog, so I won’t bother writing much more here - at least not in English.

De ‘Ronde van Californie’ vormde een ideaal excuus om twee uurtjes werk te brossen, aangezien de aankomst van de tweede rit deze namiddag in San Jose voorzien was. Er zat een behoorlijke berg bij, Sierra Road, een beestachtig steile ‘muur’, die evenwel niet de finale beslissing kon afdwingen: George Hincapie won uiteindelijk de sprint van het kopgroepje van zo’n twintig man dat zich vlak na de afdaling had gevormd. Ik stond vlak bij de streep; mijn camera ving slechts een glimp op van de derde finisher (foto hierboven), de Lotto-Spanjaard Josep Jufre Pou. Met Lotto-Amerikaan Chris Horner op twee heeft het Belgische team behoorlijk gepresteerd. De hoofdprijs was dus evenwel voor Hincapie, en die veroverde eveneens de leiderstrui. Heel amusant was de wijze waarop de Amerikaanse commentatoren het publiek wat wielerwijsheid trachtten bij te brengen - witzen omtrent het ‘dichtrijden van een gat’ etc laten zich evenwel moeilijk vertalen ondervond ik. Morgen tijdrit in en rond Santa Teresa - Uvas road, even ten zuiden van San Jose…

At last, the Tour of California!
Too bad ‘Tornado’ Tom Boonen won’t be here to win all the sprints, but some big names are attending (Gilberto Simoni, Paolo ‘il Falcone’ Salvodelli, most of the good Americans…). I’ll be checking the route map regularly (which includes Google maplets), and it seems that Tuesday is the best day to get some action (finish line in downtown San Jose). Today and Wednesday are time trials, which are interesting but not exactly spectacular. Though I wouldn’t mind going up to the city this morning to get some prologue action (not sure if I can still make it in time…) - btw, the official site seems to be on top of things: here’s a kmz (Google Earth) file of the prologue.

Last week the Pineapple Express, this week we got the one from Alaska: the cold weather front that overtook the Bay Area the past couple of days resulted in night frost (!) in some areas, as well as snow above 2000 feet.
Check out the hills in the East Bay, as seen from Rancho San Antonio, where I went running this morning:

Or Skyline Blvd, at the intersection with Highway 9, where a nice snow storm was taking place:

And from my balcony, it looks like I’m in Vancouver or Seattle, rather than Palo Alto:

My all time favorite olympic ski discipline:
(photo credit: IOC)

Ik moet haar momenteel nog een paar dagen missen maar ze is de liefste en prachtigste schat in de wereld; zend overigens al uw geld naar haar, want ze gaat een triathlon zwemmen/rijden/lopen tegen leukemie en andere bloedkankers.
Don’t spend your Valentine budget on fancy dinners or flowers, send it instead here - it’s for a good cause (Team in Training, looking for a cure against leukemia and lymphoma).

Het was zomer afgelopen weekend in de Bay Area (en dit zonder de fog); dat konden we merken op het trailhead van Tennessee Valley, net ten noorden van de Golden Gate, dat we moesten delen met horden strandgangers, wandelaars, joggers en andere fietsers. Tennessee - Coyote Ridge - Muir Beach - Green Gulch - Miwok: het was een fantastische mtb-rit met schitterende uitzichten op oceaan, stad, Mount Tam, Sausalito en dies meer.
Ayatola MTB demonstreerde zijn nieuwste gadget: Mount Shasta-proof glacier goggles.

Meer foto’s hier…

Een uitstekende resource op het web: the Alternative Dictionary, de ideale survival-gids voor wie zich wel eens op gespierde wijze in een andere taal wenst uit te drukken…

The Mavericks surf contest was on today: the Super Bowl of surfing, as the Merc writes. Ten thousand people were watching (or trying to) near the cliff on Pillar Point. A popular occasion for the locals here to skip work, which would be a second-in-a-row, as yesterday was the monday after the real Super Bowl - aka Hangover day.

The 2006 Sea Otter XC course has been drastically changed from the familiar loop we learned to love in previous editions. Under brilliant California winter conditions (sun, blue sky, high 60’s), an mtbsh-crowd including your humble servant undertook a scouting trip.

The first couple of miles are all on wide rolling fireroads: fast descents and a number of steep climbs; thinning the field and overtaking won’t be a problem here, unlike on the early singletrack we got served in previous years.

We even get to do some of the Sisters in the proper way (i.e., in the downhill direction). But alas, there is no shortage of formidable walls to climb in Fort Ord and every foot you drop you’ll need to gain. Even the camera could get a decent grasp of the steepness (see picture above).

Next, great singletrack is up (at trail 50).
Spectators are guaranteed to have a blast at the sandpit descent that comes at the end of this - pure mtb carnage can be expected here.

A mix of singletrack, fire road, and more sand infested sections follows; and we get to climb up the Goat trail (number 41).
Then, good news reaches us: we won’t need to do the 4-mile long Grind Home (aka Pilarcitos Road)!

However, there’s also bad news: the new Climb Home (over trail 10 and Skyline Road) is far more grueling than the ol’ Grind, with a few extra steep pitches to squeeze out all that’s left in us. Finally, after 18 miles, we find ourselves back on the Raceway.

In summary, this new XC course is, as we’ve come to expect from the good Sea Otter people and the Fort Ord trail system, a great and fun ride; there’s nothing too technical, but a couple of very, very sandy descents are sure to create havoc and excitement. Compared to the previous course, it feels a tad more demanding and the numerous steep climbs will surely inject good amounts of lactic acid in many rider’s legs. We will be feeling very respectful (and sorry) for those who’ll step up in the singlespeed Expert/Pro class - with two laps in one gear on their plate.

Race weekend is April 6-9, at the Laguna Seca Raceway near Monterey. Besides the cross country event, there’s of course the whole Sea Otter festival, featuring many races and demonstrations of almost all mountain (and road) bike disciplines known to man and tons of other entertainment.

Forum fakesters for guerilla marketing…
Sommigen worden daar inderdaad enkel aangeworven omwille van hun websurf-kunsten. Dat verklaart ineens een en ander…

… was er afgelopen maandag weer iemand (letterlijk) ‘postal‘* gegaan. Wij hadden er niks van gemerkt want we waren ondertussen reeds opnieuw in de Bay Area aangekomen. Deze zonsondergang was het laatste wat we van de prachtige Central Coast regio te zien kregen.

Meer foto’s zijn hier gepost…

*voor het geval u zich zou afvragen waarom ik voortdurend Wikipedia-links lig te spuien: dat doe ik om over te brengen wat voor fijn tijdverdrijf ik Wikipedia-surfen wel niet vind - nog fijner soms is overigens de Uncyclopedia…

Bravo voor de Denen en alle kranten en media die de cartoons publiceerden. Met niet geringe trots hoorde ik NPR vanmorgen zelfs de Belgische kranten vermelden! Awoert voor de Amerikaanse kranten (zoals de NY Times) en traditionele media (zoals NBC) voor de zelf-censuur en niet-publicatie, alsook die Westerse regeringen (inclusief die van Bush) die met halfslachtige en lafhartige excuzes op de proppen komen voor iets waarvoor allesbehalve excuzes aangewezen zijn. Ik had nooit durven denken dat ik de dag nog zou meemaken dat ik het volmondig eens zou zijn met Michelle Malkin, maar nu is het zover. Ik wens onze broeders muzelmannen van de fanatieke soort een urenlange visie van Goatse toe (brave, wikipedia-link), zodat ze zich eens met recht geshockeerd kunnen voelen. En dat ze zich verder tot hun eigen emiraten beperken wat betreft het terug-naar-de-middeleeuwen willen schoppen.
Ik moet misschien evenwel 1 uitzondering maken: hier zou een burka niet geheel ongepast zijn - dit soort beelden is soms echt te hard!
Bonus-link: schitterend wetenschappelijk artikel over religie en humor, via Michel Vuijlsteke.

Ook in Santa Barbara county ligt Solvang, hoewel je het eigenlijk eerder in Vegas zou verwachten: Solvang is namelijk de Disney-versie van een Deens dorpje: huizen, winkels en bakkerijen zijn allemaal in Deens/Scandinavische stijl. Er staan zelfs windmolens te pronken in het dorpscentrum. En teneinde onze steun te betuigen aan de boycott-van-de-boycott, hebben we onze koffer ineens maar volgeladen met Deense patisserie (mmh!).

De voornaamste wijnstreek van Santa Barbara County is gesitueerd rond de Santa Ynez vallei, en heeft recent behoorlijk wat bekendheid verworven door de voortreffelijke film ‘Sideways’. En dus nu is er de ‘Sideways tour’! De lokale wijnboer-middenstand maakt gretig gebruik van de onverwachte publiciteit - wij deden ons wijnproefgewijs te goed aan onder meer de Syrah van de Blackjack Ranch.

De kustlijn nabij Santa Barbara ligt parallel aan de oost-west as en kijkt uit naar het zuiden; een vijtal mijl landinwaarts rijzen de geweldige Santa Ynez bergen op; en een tiental mijl ten zuiden van de kustlijn liggen de eveneens bergachtige Channel Islands. Het gevolg van dit alles is dat de kuststrook rond Santa Barbara een uitgelezen mediterraan micro-klimaat heeft, en zelfs naar Californische normen een ongelooflijk klimaat heeft: het strookje land, ook bekend als de ‘American Riviera’, blijft gespaard van de winterstormen die uit het westen komen en door de Channel Islands worden afgeweerd; en in de zomer blijft het door de Santa Ynez gespaard van erge hittegolven en droogte. Het heeft er allemaal misschien iets te maken dat de mediaan huisprijs hier meer dan een miljoen dollar is!
Santa Barbara is ook een ‘college town’ (de jaloezie opwekkende van vele studenten die het in minder aangename oorden zoeken), heeft met de buurt rond State Street een zeer onderhoudend uitgaanscentrum en onderhoudt een ‘Spanish colonial look’: grote billboards zijn bijvoorbeeld verboden in het straatbeeld en zo zijn er nog een aantal andere merkwaardige richtlijnen en ordonnaties vanwege de stad.
De stranden zijn geheel postkaartgewijs uitgerust met rijen prachtig hoge palmbomen - strand en dijk lenen zich overigens prima tot joggen en rollerbladen. Voor surfen, dat andere archetypische ‘SoCal’ tijdsverdrijf zijn er hier dan weer niet genoeg golven (Channel Islands liggen in de weg) - daarvoor wordt beter afgezakt naar Ventura en zuidelijker gelegen oorden.