LVB en Prager

Iedereen heeft er blijkbaar een mening over, wat bij discussies op het Internet doorgaans een goede reden is om er verder het zwijgen toe te doen (een S/N ratio die asymptotisch evolueert naar 0 en zo), maar als Belg-in-Amerika voel ik me enigszins betrokken en kan ik het toch even niet laten.
Vooreerst, ik moet eigenlijk bekennen een fan te zijn van LVB (wat overigens niet wegneemt dat ik het vaak oneens met hem ben). Ik koester namelijk een zekere sympathie en bewondering voor individuen die ‘contrair’ zijn of doen, die met harde argumenten tegen gangbare wijsheden, dogma’s of vooroordelen inroeien, en LVB doet dat bijwijlen op voortreffelijke wijze (plus, de therapeutische uitlaatklep die zijn blog creeert voor het legioen vaste commentatoren heeft ongetwijfeld een weldoend maatschappelijk effect).
Niettemin ben ik niet van plan het interview met Dennis Prager te beluisteren, aangezien Prager het soort belegen zoetwaterayatola is waarvan ik samen met vele anderen een grondige afkeer heb en die mijn tijd niet waard is; ik heb geen enkele Amerikaanse kennis of collega (en daar zitten zowel Republicans, Democrats als Libertarians tussen) die qua persoonlijke overtuiging ook maar in de buurt komt van de zwakzinnige godsdienstwaanzin die deze talkradio-mullah op regelmatige basis uitstamelt; zijn teksten spreken voor zich – ze lijken welhaast geschreven door een soort satirische impersonator maar dat is dus slechts schijn. Ongetwijfeld heeft hij een publiek – maar dat moet zich ergens in de diepste krochten van flyover country bevinden, want ik heb het hier nog niet aangetroffen.
Dus Luc, doe volgende keer toch maar liever Leno of zo…


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.