Californication

The NASA Ames facility in Mountain View on Moffett Field (see pic below, a familiar sight for anyone that has been in Silicon Valley and has driven along the 101 freeway) could become the home of a brand new Google campus, is reported in this article in the San Francisco Chronicle.
In an effort that won’t exactly be heralded as a triumph of fact-checked journalism, the Chronicle quotes a certain Geoffry Bowker (working as a consultant for Google) mentioning that this new campus

“…could become an epicenter of the Silicon Valley technology industry innovation, much like Xerox Park in Palo Alto was until Xerox significantly cut back its presence in recent years.
“We haven’t had since Xerox Park shut down a place where people could meet and share ideas”

WTF?! Perhaps I should double check but I think I still have a job, and PARC is still there (granted, maybe a little less fun and wild than it used to be, but still).
And what’s the deal with the ‘K’?

Het antwoord op de vorige kwisvraag vindt u in de uitgebreide post. Hint: het heeft te maken met onze net afgelopen tweedaagse mountainbike odyssee, die ons eerst naar het fantastische Demo Forest voerde, en vervolgens tot in het geweldige Annadel State Park (foto) bracht.

Zaterdag stond Demo Forest (officieel: Soquel Demonstration Forest) op het programma; het gezelschap voor de dag bestond uit Tom (aka de Ayatola) die dankzij deze rit meteen een nieuw epitheton heeft verdiend: “The Helmet”.
Tom was tot voor dit weekend een Demo Forest-maagd en zijn inwijding in de Demo-singletrack liefde heeft behoorlijk wat bloed gevergd - gelukkig zonder al te veel erg. Het begon allemaal onschuldig, met de klim over Buzzard Lagoon en Santa Rosalia, genieten van het prachtige Ridge-trail. Dan, diep in het Demo Forest (dat door sommige bikers in een zwaarmoedige bui ook wel eens het Demolition Forest wordt genoemd), vatten we het schitterende Braille-trail aan; Braille is een technische speeltuin vol logs (boomstammen), bumps, bridges alsook een teeter-totter (een schommel), allemaal hindernissen die door geinspireerde bikers en trail-bricoleurs werden opgericht (met eveneens telkens een wuss-out optie). We verwerkten dit allemaal zonder veel problemen, tot Tom op een nauw en steil stuk met veel los zand besloot dat het niet snel genoeg ging en overging tot vrije vlucht - waarop hij prompt met zijn helm tegen een boomstam aan de steil aflopende rand van het trail (zie foto) aanknalde en een paar meter naar beneden tuimelde.

Dit leverde de gebruikelijke schrammen, bulten en schaafwonden op, maar eveneens een
behoorlijk ingedeukte helm inclusief diepe barsten aan de binnenzijde op (dit is tevens wat in de kwisvraag in het vorige artikel afgebeeld werd).

Dag 2 verliep een stuk vreedzamer, in het diep in Sonoma County gelegen Annadel park. Annadel omvat een prachtig trailsysteem, met hier en daar uitermate opwindende stukken rotsig singletrack. Ik had de singlespeed van stal gehaald, naast Tom “The Helmet” waren ook Thomas en Inge van de partij, en ik zag dat het Goed was.
Meer foto’s voor de geinteresseerden hier (opgepast, er zijn een paar bloederig gewelddadige taferelen te zien)…

Rara, wat is dit?

Sacramento is als hoofdstad van Californie de thuisbasis van onze Governator. Sacramento ziet eruit als de typische middelgrote Amerikaanse stad, een aantal wolkenkrabbers in het centrum en een uitgestrekt suburbia daarrond. Maar geprangd tussen het stadscentrum, de I-5 en de Sacramento River ligt eveneens Old Sacramento, een stukje erfgoed dat zo uit Lucky Luke weggelopen lijkt; niet gespeend van enig tourist trap gehalte, maar heel charmant.

Iedereen heeft er blijkbaar een mening over, wat bij discussies op het Internet doorgaans een goede reden is om er verder het zwijgen toe te doen (een S/N ratio die asymptotisch evolueert naar 0 en zo), maar als Belg-in-Amerika voel ik me enigszins betrokken en kan ik het toch even niet laten.
Vooreerst, ik moet eigenlijk bekennen een fan te zijn van LVB (wat overigens niet wegneemt dat ik het vaak oneens met hem ben). Ik koester namelijk een zekere sympathie en bewondering voor individuen die ‘contrair’ zijn of doen, die met harde argumenten tegen gangbare wijsheden, dogma’s of vooroordelen inroeien, en LVB doet dat bijwijlen op voortreffelijke wijze (plus, de therapeutische uitlaatklep die zijn blog creeert voor het legioen vaste commentatoren heeft ongetwijfeld een weldoend maatschappelijk effect).
Niettemin ben ik niet van plan het interview met Dennis Prager te beluisteren, aangezien Prager het soort belegen zoetwaterayatola is waarvan ik samen met vele anderen een grondige afkeer heb en die mijn tijd niet waard is; ik heb geen enkele Amerikaanse kennis of collega (en daar zitten zowel Republicans, Democrats als Libertarians tussen) die qua persoonlijke overtuiging ook maar in de buurt komt van de zwakzinnige godsdienstwaanzin die deze talkradio-mullah op regelmatige basis uitstamelt; zijn teksten spreken voor zich - ze lijken welhaast geschreven door een soort satirische impersonator maar dat is dus slechts schijn. Ongetwijfeld heeft hij een publiek - maar dat moet zich ergens in de diepste krochten van flyover country bevinden, want ik heb het hier nog niet aangetroffen.
Dus Luc, doe volgende keer toch maar liever Leno of zo…

Google Earth is great; and for someone who always liked playing with maps (the paper emanation), it is a dream: you can spend hours looking at the satellite pics, turning, twisting, tilting the images, flying around the landscape. This guy even found remains of a old Roman settlement in his backyard while playing with it.
Nevertheless, there’s still some progress to be made: the satellite images are stitched and far from seemless (some have clouds, parts of a mountain range have snow, other images stitched to it not, etc), and high resolution images are still all but ubiquitous. And while I was playing around with my Auburn ride stuff, I found the following interesting anomaly: the 3D algorithms don’t seem to handle certain 3D objects, like bridges, all too well.
Check out how the Foresthill bridge looks like:

The blue trace is my GPS recorded path - and indicates the bridge over the American River canyon - on the image it looks like it collapsed though. Mmh, maybe the Foresthill bridge is not famous enough; let’s check out the Golden Gate:

Ouch - looks like the Big One has struck!

Played around a bit with the GPS data I recorded during the Auburn Century; a map from Garmin’s Mapsource tool:

as well as a rendering in Google Earth (click on the pics for high resolution versions):

When I ever figure it out, using some Javascript and the Google Maps API, the latter image could become a live one, where you can zoom, rotate, tilt etc a volonte!
(mh, Earth is not yet a web app of course, so forget about it at this point)

We started early; not as early as we’d hoped (which was at the crack of dawn) but messing around with bikes and gear in the dark didn’t turn out to be particularly convenient (neither was getting up around 5am, which required some display of enormous willpower). So we hit the road around 7am. The Auburn Century starts rather pleasant, some nice rolling sections, smooth climbs and here and there a steep teaser hill. But soon after that, it rears it true face - read the extended post.

The ’sunday afternoon leisure ride’ feeling stops abruptly after mile 20; the unsuspecting participants are then first treated on a steep and chilly downhill featuring gravel infested corners, from the town of Colfax into the American River canyon, and subsequently to the infamous and absolutely brutal Iowa Hill climb, on the other side of the river. The organizers call this climb ’sick’ - so they decided to stage a time trial over the gruesome 1.75 miles that feature an average grade of over 13%. ‘Enjoy the burn’, as was written in white paint on the road; it was total lactic acid hell, but somehow we got over it - I for once was glad that I’m not a serious roadie and am sporting a granny gear on my bike (hey, I’m a mountain biker!) - several riders were zigzagging (San Francisco Grand Prix style) or walking sections. My time was 22 minutes - not sure if that’s supposed to be good or bad but I made it - so did R, and neither of us had to do a hike-a-bike!
After that little ordeal there’s more climbing, not as steep but steady. And then more climbing. A rest stop with food and drinks at China Wall. Then more climbing. And more climbing. The last couple of miles it becomes just ridiculous - this hill refuses to end, end gets even steeper along the way. Only sporadically there are some brief downhill sections, as to make sure we’ll hurt on our way back as well (since we will have to do this part of the route in the other direction coming back). At mile 62, we’re completely delirious when we see the rest stop at the summit (’Robinson Flat’ - there’s absolutely nothing flat about this place though). Both of us pulled it off, and although it took us longer than anticipated I was quite impressed by our feat.
The joy was only brief, as it occurred to us that we had still about 50 miles left to ride. Yes, by way of pulling another cruel joke on us, the organizers had layed out a century of 111 miles, rather than 100. The first part after our turnaround point features nice rollercaster-style downhills with some short but torturous climbs (remember the brief downhills I mentioned before?). Then there’s the fast and smooth descent into the town of Foresthill (we averaged over 25mph over this). At this point, everything is hurting, and the last ten, rolling miles back home are an ordeal; the idiot SUV and truck drivers that are blazing by along the busy road into Auburn aren’t helping either. Finally, the Foresthill bridge (one of the highest in the world, apparently) marks our arrival into Auburn, and at last we find ourselves crossing the finish line (it is now 6pm). In the company of a local and a 77 year old (!) who amazingly cleared this century as if it wasn’t much more than an afternoon of fishing we enjoyed some well deserved pie and other goodies (the beer had to wait a bit).

Whoever attaches any belief to this announcement, should do a quick Google search on the ‘media contact’ mentioned in it…

Komende zaterdag zal ik hierop aan het zwoegen zijn; 100 mijl en 10000 voet hoogteverschil, temidden de schilderachtige Sierra foothills. Ik ben bepaald niet van plan elke maand zulk een onderneming aan te vatten, maar het betreft hier een geval van ‘cherchez la femme’. Bij wijze van extra amusement is op het parcours een optionele klimtijdrit aangebracht - de Iowa Hill Climb, een korte maar beestachtige klim, met een gemiddeld stijgingspercentage van 13.5% - niet zo steil als de Muur van Geraardsbergen, maar wel 4 keer zo lang. On verra…

Trader Joe’s is een van de weinige ‘high-end’ supermarkt-ketens hier in de VS (enkel voedingswaren worden verkocht) - de GB voor de meerwaardezoeker, quoi (’gourmet food and beverage store’ heet dat hier). Trader Joe winkels worden gekenmerkt door personeel dat gehuld gaat in Hawaii-shirts, een clienteel dat vaak uitheems of Europees getint is, soms ook enige geitenwollensokken-trekken vertoont, en een brede keus aan producten van redelijke tot hoge kwaliteit, met soms allerhande exotische specialiteiten.
Ann (die ook eens met een weblog of zoiets zou moeten beginnen) maakte mij een tijdje geleden attent op een interessant gegeven: namelijk, Trader Joe’s = Aldi.
Dit is niet echt nieuws, maar het verbaasde me toch: absoluut niets in een Trader Joe winkel laat vermoeden dat we hier met ‘Aldi-boecht’ te doen hebben (opgepast, ook ik was indertijd een gretig Aldi-shopper, de vettige chips en chocoladerepen vormden uitstekende studentenkost). Een mooi staaltje marketing (of misschien eerder: consolidatie + diversificatie) aan het werk (zie ook: de zaak Scharffenberger/Hershey’s)!
Ik zie de bejaarde en licht-paranoide gebroeders Albrecht evenwel nog niet onmiddellijk in Hawaii-hemd rondhuppelen tijdens een werkbezoek aan hun transatlantische filiaal…

De vlucht vooruit naar Californie heeft niet geholpen: na een paar jaar wordt mijn vreedzaam bestaan alhier opgeschrikt door de aankomst van Ayatola Hombre, die mij uiteindelijk komt vervoegen in Silicon Valley. De Ayatola, ook wel bekend als de ‘Gordon Gekko van het chipdesign’, en soms ook als ‘het Haaiejong’, gaat aan de slag bij nVidia. Als het aandeel binnenkort bokkesprongen gaat vertonen, of uw nieuwe GeForce op vreemdsoortige wijze begint tegen te pruttelen, weet u waar de klepel hangt.
En aangezien hij nu ook onderhevig zal zijn aan het proces van Californication ga ik hem trachten in te schakelen als occasioneel gastblogger, hoewel hij enigszins verlegen is wat dat betreft.

…was de oorspronkelijke naam van dit eilandje midden in de Baai, dat achtereenvolgens een militaire basis was, quarantinestation, immigratiestation, opnieuw een militaire basis en momenteel een natuurreservaat. Heden is het gekend als Angel Island. Het uitzicht vanop het hoogste punt van het eiland, de 240m hoge Mount Livermore, op een fog-loze dag is weergaloos.

Ben allesbehalve een vlaggenzwaaier, maar op 9/11 mag het wel eens, zie hieronder (de San Francisco skyline weliswaar, vanop de ferry naar Tiburon).

Led Zeppelin’s lyrics klonken altijd al lichtjes onheilspellend en bleken helaas uitermate profetisch:

“If it keeps on rainin’, levee’s goin’ to break,
When the levee breaks I’ll have no place to stay.
…
Now, cryin’ won’t help you, prayin’ won’t do you no good,
When the levee breaks, mama, you got to move.”

Ik heb niet veel toe te voegen aan alles wat er al te lezen is, behalve dit: ook de San Francisco Bay Area is eigenlijk een delta (namelijk, die van de Sacramento en San Joaquin rivieren, zie foto hieronder), met daarbij een heel systeem van dijken, dat niet naar behoren onderhouden wordt en het eigenlijk elk moment kan begeven; ‘elk moment’ dient weliswaar geinterpreteerd te worden als: tijdens een heel zware storm of na een zware aardbeving. Zware stormen zijn hier zeldzaam, aardbevingen ook maar zoals algemeen bekend zijn we wat dat betreft over tijd (de Hayward fault staat op barsten). Het grootste deel van de Bay Area ligt ‘well above’ zeeniveau, dus daar geen probleem, wel voor grote delen van de Central Valley en Zuid-Californie dat voor zijn drinkwater sterk afhangt van de delta. En net zoals in Louisiana worden deze rampscenario’s en voorspellingen door de overheden doorgaans Cassandra-complex-gewijs behandeld (namelijk: genegeerd).
Tot slot, de Ayatola en ondergetekende hebben tot hun spijt hun plannen voor een weekendje Nola herzien.

This beats Google’s Adsense: write your ad in the blue skies above Silicon Valley!
Presumably it says ‘IPTV 1.0′ - IPTV being TV over Internet/broadband (cfr what Belgacom is doing back home). Doesn’t say from which company it comes, we’ll sure find out…