San Juan Bautista

San Juan Bautista is een hoogst charmant stadje, even ten zuiden van Gilroy; San Juan maakt duidelijk geen deel uit van de Bay Area: alles gaat hier wat rustiger en serener, de gebouwen ademen geschiedenis uit (de Spaans-koloniale, met name), mensen zijn trager en vriendelijker, men zegt malkander hier nog een goede dag, enfin, u kan zich een beeld vormen.
De Mission in San Juan speelde overigens een centrale rol in Hitchcock’s Vertigo (Kim Novak placht hier van het dak te springen). Het dorpje is ook een uitermate geschikte bestemming voor een moto-tochtje; de nabijgelegen Fremont-peak levert een prachtig uitzicht over zowel de San Francisco als de Monterey Bay, alsook de Diablo-bergketen. En vlakbij liggen de Hollister-hills, een dirtbike-speeltuin.
Ik was vorig weekend dan ook op pad met de Monster; die zondag vond een classic car show plaats, wat enige plaatjes opleverde…



One Response to “San Juan Bautista“

  1. Californication » Blog Archive » Wildflower trip (II) Says:

    [...] Na ontbijt in San Juan Bautista en een kort bezoekje aan de uit Hitchcock’s ‘Vertigo’ bekende Mission (de eerste historische Spaans-Californische missiepost van de dag) was het tijd om nog eens Highway 25 aan te doen: geweldig rijden daar, voornamelijk snelle bochten op een effen wegdek. En voorbij de afslag naar Pinnacles is er zowat geen verkeer. Nog minder verkeer is er op de geweldige combinatie Peach Tree Road – Indian Valley Road (zie foto): een ‘bumpy ride’, kronkelend, ver van alles weg, met een hoog moto-zen gehalte. En bucolisch groen, deze tijd van’t jaar. Volgende stop is San Miguel – nu een onooglijke nederzetting vlak naast de 101 snelweg, maar ooit eveneens een Spaanse missiepost. De lokale Mission is in nogal vervallen toestand beland – het stuk voorgevel op de foto hieronder ziet er evenwel nog vrij leuk uit: Daarna zat er niets anders op om verder via 101 richting zuiden te dronen – met bestemming Paso Robles; of liever, Lake San Antonio Park, zowat 20 mijl ten westen ervan. Dit park gelegen aan een stuwmeer, in the middle of nowhere (maar een heel beautiful nowhere) is elk jaar het toneel van de Wildflower triathlon, een van de grootste evenementen in zijn soort (duizenden atleten nemen deel, tienduizenden toeschouwers komen kijken). Omdat er in een straal van dertig-veertig kilometer amper hotels en dergelijke zijn, is zowat iedereen aangewezen op kamperen – of, we zijn natuurlijk in de US - RV’s! Op de foto hiernaast: de ‘transition zone’, vele uren na de aankomst van de ‘long course’, waar de atleten uit hun wetsuit kruipen om vervolgens op de fiets springen. De long course is eigenlijk een halve Iron Man triathlon – ze is ‘long’ vergeleken met de ‘olympic distance’ race die een dag later plaatsvindt (en een kwart-triathlon betreft). R deed het heel goed op de long course en finishte net onder de 8 uur; bij deze zijn overigens alle sponsors nog eens hartelijk bedankt! Terwijl zij het harde werk deed, hing ik wat rond en amuseerde mij met de moto (tja, someone gotta do it) – een van mijn excursies had alles te maken met James Dean; maar daarover later meer… [...]


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.