Cote d’Or

In mijn nimmer aflatende queeste naar Goede Chocolade (zie onder meer mijn verslag over Scharffenberger), moet ik het dringend eens hebben over mijn recente ervaringen in Draegers. Draegers is een supermarkt, maar geen gewone: het is een van de eerder zeldzame oorden in Silicon Valley waar een uitermate fijn assortiment kazen, delicatessen, vleeswaren, en allerhande exotische, uitheemse en geimporteerde specialiteiten beschikbaar zijn; er wordt duidelijk een meer begoed clientele beoogd, wat te merken is aan de prijzen: alle ‘gewone’ produkten zijn twee- of driemaal zo duur als elders (dit is denk ik overigens het business model: de rijkere klant wordt aangetrokken door de beschikbare specialiteiten en maalt er niet om dubbel te betalen voor de kartonnen melk die hij erbij neemt – waarop de meeste winst wordt geboekt). De drie Draegers-locaties liegen er overigens niet om: Menlo Park, Los Altos en San Mateo, oftewel de respectieve uitvalsbassisen voor Atherton, Los Altos Hills en Hillsborough, de drie rijkste enclaves in Silicon Valley.
Enfin, in Draegers dus werd ik enige tijd geleden op een uit de kluiten gewassen Aha-Erlebnis getrakteerd: er was Cote d’ Or, originele Cote d’ Or, je weet wel, de tablet met twee repen van 75g erin verkrijgbaar! Ook de repen met vulling (banaan, vanille etc) waren te koop. En alles ‘vintage’: op de verpakking stond Nederlands en Frans, geen Engels. Uiteraard ben ik sindsdien een vaste klant bij Draegers. Onlangs werd ik er aangesproken door een kassier, terwijl hij mijn voorraad voor de komende weken aan het inscannen was: ‘Oh, you found out about these, huh? They’re our best kept secret, they’re the best we’ve got!’ Als dus iemand van de Cote d’Or sales force dit zou lezen: u kan hier geld verdienen: importeren, die handel!


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.