Californication

San Juan Bautista is een hoogst charmant stadje, even ten zuiden van Gilroy; San Juan maakt duidelijk geen deel uit van de Bay Area: alles gaat hier wat rustiger en serener, de gebouwen ademen geschiedenis uit (de Spaans-koloniale, met name), mensen zijn trager en vriendelijker, men zegt malkander hier nog een goede dag, enfin, u kan zich een beeld vormen.
De Mission in San Juan speelde overigens een centrale rol in Hitchcock’s Vertigo (Kim Novak placht hier van het dak te springen). Het dorpje is ook een uitermate geschikte bestemming voor een moto-tochtje; de nabijgelegen Fremont-peak levert een prachtig uitzicht over zowel de San Francisco als de Monterey Bay, alsook de Diablo-bergketen. En vlakbij liggen de Hollister-hills, een dirtbike-speeltuin.
Ik was vorig weekend dan ook op pad met de Monster; die zondag vond een classic car show plaats, wat enige plaatjes opleverde…

Enkele maanden geleden trad Duran Duran op in San Jose en vanzelfsprekend was ik present; om een mysterieuze reden vergat ik hier melding van te maken, maar laat ik alvast stellen: het was geweldig! Niks geen flauwe Las Vegasiaanse nostalgie-show, Le Bon en co gaan allesbehalve gebukt onder reuma of sclerose. Als prille tiener vond ik Duran Duran fantastisch, vervolgens (ergens na ‘Wild Boys’) begon ik mij hiervoor te schamen (hoewel ik ze nog steeds goed vond), en nu, als dertiger, kan ik mij zonder remmingen eindelijk als trouw fan outen (straks moet ik eens nagaan of ik de ‘Girls on Film’ videoclip ergens kan sponzen)! Alle klassieke hits passeerden de revue, alsook het nieuwe materiaal van het album ‘Astronaut’.
Mijn favoriet nummer, uiteraard, was Riao:

Her name is Rio and she dances in the sand…

Na Duran Duran ben ik in een gesteldheid van eighties-fascinatie beland en tevens prille Simple Minds en U2 beginnen beluisteren. Hopelijk bots ik niet op Modern Talking!

Recent heb ik mijn tweewielerpark uitgebreid met een koersfiets - dit kaderend in een zomerproject dat ik heb opgevat waarover ik het later nog wel eens zal hebben (werktitel: project Whitney). De wegen in en het rond het kustgebergte van het San Francisco Peninsula blijken niet alleen een moto-speeltuin maar tevens een paradijs voor de ‘recreational cyclist’ (die we in het vaderland wel eens ‘wielertoerist’ durven noemen).
En het zou hier Silicon Valley niet zijn moest een behoorlijk aantal mensen dit niet zeer serieus opvatten en er een hoop geld tegenaan gooien. De allernieuwste en -duurste all-carbon of titanium bikes zijn hier routinematig te bewonderen op de wegen; er zijn een hoop fantastisch uitgeruste fietswinkels die er eerder als dure boetieks uitzien (leve Palo Alto Bicycles!); menig welverdienend mannelijk ingenieur of yup specimen scheert zijn benen; je ziet meer truitjes met ‘Lotto’, ‘Mapei’ of ‘Deutsche Telecom’ erop dan op een gemiddelde zondag gedurende het klassieke voorseizoen in de Vlaamse Ardennen. Kortom, wielrennen is hip in de Valley. Sinds heden doe ik hieraan dus ook vrolijk mee, hoewel ik insubordineer door mountain bike gear te dragen (aan het scheren weiger ik ook deel te nemen).
Laat ik het even hebben over Old La Honda road (zie topo hieronder): het is een lokale benchmark voor klimcapaciteiten en conditie, een standaard; klimtijdritgewijs sprinten de would-be Armstrongs vanuit Portola road in Woodside naar boven, tot Skyline Boulevard. Lance zelve doet hier 15 minuten over; het record staat op naam van Eric Heiden, voormalig olympisch kampioen snelschaatsen en ooit aan de voet van de klim wonende; het bedraagt 14 minuten en een hoop seconden (bronnen spreken elkaar tegen over het precieze aantal). Niet slecht voor ongeveer 3.3 mijl en 1300 voet hoogteverschil. Uw dienaar doet er momenteel 25 minuten over, met hopelijk nog wat marge voor progressie!

GPS + topografische kaarten op CD + visualisatie software = fun. Zie bijvoorbeeld deze site, waar een fraai voorbeeld van het ons niet onbekende Yosemite Falls trail te bewonderen valt…

I mentioned the Henry Coe epic ride I did in the weekend; wanted to post some more pics, as this time of the year the largest state park in California looks incredibly beautiful. Flowers, streams, vistas are everywhere. There is also waist-high grass, obscuring some of the already overgrown trails completely.

I felt adventurous: a solo ride, on a route I hadn’t done before, just using the map. Lesson learned: never underestimate Coe! Some of the climbs are immensely brutal (e.g. the climb out of the canyon where Kelly Lake is); those overgrown trails can be rather confusing; and just when you think you never going to get a flat again, you can be sure you’re going to be reminded those tubes aren’t indestructible, probably somewhere ten miles away from the inhabited world.

Around Kelly Lake I met some backpackers that were on a camping/fishing trip and got lost - fulfilled my civil duty and helped them out with a photocopied spare map I happened to have in my pack. A great thing about Coe is the solitude: the place is too big and remote for most day-hikers. No problem with the bike though, if you can digest the intimidating climbs. Those backpackers were the first humans I met in two hours.

At the end of the ride I met some equestrians and a photographer that were doing a photoshoot for a magazine - ended up doing some modeling work and trail-sharing etiquette poses. The ride took me a couple hours longer than anticipated but that was okay; I ended up just not being late for the concert at the Davies Hall in San Francisco that night.

Een foto van het liefste meisje in de wereld; niet in focus, maar toch betoverend mooi.

(goed, gepikt/geinspireerd door een ouwe Jokenet-mail en Polskaya)

In mijn nimmer aflatende queeste naar Goede Chocolade (zie onder meer mijn verslag over Scharffenberger), moet ik het dringend eens hebben over mijn recente ervaringen in Draegers. Draegers is een supermarkt, maar geen gewone: het is een van de eerder zeldzame oorden in Silicon Valley waar een uitermate fijn assortiment kazen, delicatessen, vleeswaren, en allerhande exotische, uitheemse en geimporteerde specialiteiten beschikbaar zijn; er wordt duidelijk een meer begoed clientele beoogd, wat te merken is aan de prijzen: alle ‘gewone’ produkten zijn twee- of driemaal zo duur als elders (dit is denk ik overigens het business model: de rijkere klant wordt aangetrokken door de beschikbare specialiteiten en maalt er niet om dubbel te betalen voor de kartonnen melk die hij erbij neemt - waarop de meeste winst wordt geboekt). De drie Draegers-locaties liegen er overigens niet om: Menlo Park, Los Altos en San Mateo, oftewel de respectieve uitvalsbassisen voor Atherton, Los Altos Hills en Hillsborough, de drie rijkste enclaves in Silicon Valley.
Enfin, in Draegers dus werd ik enige tijd geleden op een uit de kluiten gewassen Aha-Erlebnis getrakteerd: er was Cote d’ Or, originele Cote d’ Or, je weet wel, de tablet met twee repen van 75g erin verkrijgbaar! Ook de repen met vulling (banaan, vanille etc) waren te koop. En alles ‘vintage’: op de verpakking stond Nederlands en Frans, geen Engels. Uiteraard ben ik sindsdien een vaste klant bij Draegers. Onlangs werd ik er aangesproken door een kassier, terwijl hij mijn voorraad voor de komende weken aan het inscannen was: ‘Oh, you found out about these, huh? They’re our best kept secret, they’re the best we’ve got!’ Als dus iemand van de Cote d’Or sales force dit zou lezen: u kan hier geld verdienen: importeren, die handel!

Everything in NorCal is currently in bloom (for instance Arastradero, above and Kelly Lake in Coe, below); this only lasts for a brief couple of weeks, then stuff turns into the well-known ‘California golden’ (the yellow-brownish color of dry grass). Prime conditions for mtb and photoshoots, of course, and so I went on a Henry Coe epic yesterday.

This time of the year is an excellent time to go to Yosemite: the snow has receded so most hiking trails are accessible, the waterfalls are quite glorious due to the plentiful snow melt water and there are no real crowds yet. So hikemeister Ayatollah Hombre (in CA for the weekend) and yours truly took off early last saturday, drove to the Valley and started hiking up Yosemite Falls.

It was a beautiful day, the views were grand and the falls magnificent; and I got to play with my newest toy!

This interesting corona/rainbow around the sun was courtesy of the fine mist of waterdrops in the air near the Yosemite Falls. More bits and pics are posted here.

Een recente post op Boing Boing had het over een zogenaamde ‘quarter shrinker’; toevallig had mijn voormalige baas een paar weken geleden op de Xerox Wilsonville campus in Oregon een ontmoeting met een Xerox-employee die eveneens zo’n shrinker in zijn garage had ineengestoken. Het principe is eigenlijk redelijk eenvoudig (ondanks de lullige en halfgare uitleg op Boing Boing): een gigantische condensator wordt eerst opgeladen, en vervolgens ontladen over een massieve spoel; het muntstuk is ergens in het midden van de spoel geplaatst en vastgemaakt, en het enorme magnetische veld dat tijdens de ontlading in de spoel wordt opgewekt genereert een op zijn beurt (wet van Faraday-Lenz gewijs) reusachtige wervelstroom in het muntstukje. De stroom wordt in een dun laagje aan de buitenrand geconcentreerd en er ontstaat een massieve inwaartse radiale Lorentz-kracht (I.dl x B, jawel) op het muntstuk, die vlotjes de vloeigrens van het metaal overschrijdt en het muntje plastisch vervormt. Hieronder ziet u het resultaat; die arme George Washington ziet eruit alsof hij door koppensnellers onder handen genomen is…

Deze sympathieke vederdrager ontmoette ik tijdens het mountainbiken in Santa Teresa park afgelopen weekend…
(hierom was Obelix overigens zo in zijn nopjes in ‘De Grote Oversteek’)

Hello
My name is Maria.
On a sign on the zodiac I the maiden, was born 12 09 1978. To me of 26 years. I the kind, tender, cheerful, sociable Russian girl. My growth of 170 centimeters, weight of 48 kg. Color of hair fair-haired, eyes green. I want to find the man for serious attitudes. With serious intentions, kind that could support the difficult minute, loving children. That in the future with him it would be possible to create family. I like to go in for sports, knit, read books, to listen to good music. As I like is tasty to eat, I like to walk on the nature. I very much love children.

(again courtesy of Ayatollah’s inbox)