Indecent proposal

Een van de fijne dingen in de VS is de redelijk absolute vrijheid van meningsuiting (‘the First Amendment’) – hier zijn smaad- en eerroof-processen (‘libel suits’) bijvoorbeeld doorgaans zeer moeilijk te winnen (in tegenstelling tot in Belgie bijvoorbeeld). Althans, zo was het, want meer en meer begint zwakzinnige wetgeving te knabbelen aan het First Amendment – in dit geval een wetsvoorstel, gisteren goedgekeurd, dat ‘indecency’ in radio- en TV broadcast viseert, en geinspireerd werd door het belachelijke Janet Jackson tepel-incident vorig jaar en het optreden van zogenaamde ‘shock-jocks’ als daar zijn Howard Stern. Ik zou kunnen beginnen fulmineren over de hypocrisie van de conservatieven die een paar tieten en wat bloot onbehoorlijk vinden maar anderzijds een weerzinwekkende vetkwab als Rush Limbaugh ongestoord laten vuilbekken op de radio, maar ga dat gemakkelijkheidshalve als oefening aan de lezer overlaten. Punt is dat dit soort wetgeving zelf onbehoorlijk is: om het met de geweldige Lenny Bruce te zeggen: ‘if you can’t say ‘fuck’, you can’t say ‘fuck the government’‘.
Ik was gisteren overigens wat aan het rondlummelen op iTunes en om mijn ongenoegen over de indecency act te ventileren besloot ik wat materiaal van goeie ouwe Ice-T en Body Count op te snorren. Tot mijn niet geringe stupefactie bleek Body Count’s piece de resistance ‘Cop Killer’ geheel en al te ontbreken op iTunes! Ook hier dus (zelf)censuur. Om het met ‘Body Count’s in da house’ te stellen: it’s all fucked up!


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.