Californication

Thanksgiving is a genuinely nice US holiday - people flock together and cook and have dinner with their friends, family and loved ones, and most places - shops and restaurants - actually close early in the evening (about the only day that happens). For an ‘alien’ as myself it doesn’t bear any deeper meaning or tradition (just like ‘Sinterklaas’ on December 6 doesn’t mean anything to the locals), but of course I’m happy to rise to the occasion and adopt the local habits. But to beat the system (and the travel/traffic congestion), I had the dinner-with-friends-and-loved-ones on the wednesday night before (no turkey though but delicious tuna a la A.), and started traveling on Thanksgiving Day itself.
Destination: eastern Sierra’s. Party: Ayatola Hombre et moi. Our goal: ski/ride the crap out of Mammoth and Tahoe.
Our Thanksgiving dinner then consisted of a venison burger in Lone Pine. The weather in the Owen’s valley was magnificent on friday, the views and mountains gorgeous, and the skiing on Mammoth Mountain was pretty decent: plenty of snow, be it of the ‘packed powder’ type, so we mainly did the groomed runs. Friday night we drove over 395 towards the Carson valley and cut over to South Lake Tahoe.

Saturday morning: a massive dump of fresh powder had fallen and was still falling out of the sky. A powder day! Heavenly was… well, heavenly, and we were happy I had upgraded our rental car to an Outback, which did great on the snow. Tree skiing (e.g. on the Skyway Glades) is one of my favorite Heavenly pastimes but we had to constrain ourselves since there wasn’t quite that much base of snow yet on the slopes, resulting in some ugly scratches on our skis/board - and some unfortunate crashes. That night we felt brave and decided to drive home over the Luther and Carson passes rather than dealing with slow traffic on highway 50. The flashing signs warning to carry chains etc seemed a good deterrent for most since almost no one else took our route (89 to 88) and we were back home in a little over 5 hours.
Sunday was chill-out day and we went whale watching in Point Reyes, where we actually did see whales. All in all, a Thanksgiving weekend to be thankful of indeed.

By RSS, of course!
Craigslist offers RSS feeds of their search result pages - you can do a specific search (say, cars for sale on the SF peninsula, price between 7K and 10K) and subscribe to the RSS feed of the resulting search result page in your RSS reader of choice (in my case, bloglines). Then, you can easily keep an eye on it and quickly find out whenever new ads appear…
Yes, I am car-less for the moment. Departed from my faithful Mazda Protege, as it wasn’t behaving as faithful the past year; so it was Time for a Change…

…can be quite glorious - it was sunnier and warmer today in the city than on an average day in summer. Due to the lower temperatures of the marine layer and the resulting absence of fog, the sky and the views are crystal clear on a good day. And today was a good day. Took Il Mostro up north in the morning, over the Golden Gate to the Pacific Coast highway, up Mount Tam and then over the breathtaking Ridgecrest road and the rather obnoxiously bumpy Fairfax-Bolinas road towards the secluded town of Bolinas. Fairfax-Bolinas offered about all the possible motorcycle challenges I can imagine: a pitiful excuse for asphalt, horrid bumps and potholes, gravel, leafs, branches and other assortments of crap in the corners, deer trying to cross the road and jumping all over the place, opposing traffic that positions itself in *my* lane, and so on. But the total crap quality of the apshalt was my main source of concern and I was happy to get to Highway 1 again - time for some serious fun, as there wasn’t a lot of traffic on this stretch leading to Stinson Beach. Fifty sweeping corners later, I’m heading to Muir Beach outlook, where the views are amazing as I was expecting. All too soon I find myself on the Golden Gate Bridge again. I take it easy and ride through the city, do the fun Lombard Street downhill and go check out the Coit Tower - the city looking gorgeous underneath it.

Geen tijd momenteel om hier te posten, wegens: nakende verkoop auto, aankoop nieuw voertuig, opzetten wireless network thuis, algehele paperasserij, overwegingen om een skitrip te doen dit weekend etc. Maar, I’ll be back, net als onze Governator, with a vengeance! Om het met het onsterfelijk genie van de Belgian Asociality te stellen: “Morregen, da’k het zeker ga doen; morregen, zeker voor de noen!”

I have a bitter rivalry with Ayatola Hombre since many years; it all started somewhere in 1995 when we traveled to the US - the first visit for both of us; we drove 8000 miles and saw many places. Out of this, a contest was born: to visit as many states as possible. Today, I’m lagging far behind (fortunately the main trophees, Alaska and Hawaii, have not yet been claimed), obviously since Ayatola currently lives back east (in New York), where the areal density of states is much larger (I’m sounding like RvO here).
Anyway, I was thinking about a new, redefined challenge: to visit as many US counties as possible! I got inspired to this by the plethora of election maps and by a map posted by kwc. So I fired up Photoshop and started working (note: you need to have some time on your hand and be sufficiently bored to undertake this), and the results are shown below. Click on the pic for a high resolution version. I’ll admit there is some margin of error on this (didn’t go through the effort of double checking everything using reference maps showing proper county boundaries) but I believe the map reflects pretty well my record. My first thought when I finished this was: this country is f*kin’ big! I always believed that I was relatively well-traveled here in the US but you can see the vast voids on the map (mostly ‘fly-over country’ but anyway…). At some point I should undertake an across-the-continent ride or drive to improve the situation…

Yesterday was Mike R.’s last day at PARC - a special moment, also for me, as I got hired on his project back in the day. Three years ago we were digging for gold but found pyrite - beautiful on its own, but not gold. Now we have each our own projects. At least I now have a good excuse to plan a visit down under - no, not down the Truckee river as the picture testifies but ‘back home’ in Brisbane, Queensland.

The SF MOMA currently features an exhibit of Roy Liechtenstein’s work; went to check it out as I quite like his ‘art comics’ (or ‘comic art’?). It reminds me of the cover art of the Sonic Youth album ‘Goo’ that I discovered somewhere in the late eighties (I used to think then that was Liechtenstein art but in fact it was work by Raymond Pettibon). The massive Liechtenstein paintings with their idiosyncratic stenciled ‘dots’ are quite something.
There was also an exhibit on industrial design and the best part of that were the Ducati 996 (special ‘Senna’ version) and the classic E-type Jaguar.

Ook hier in de US is 11 november een bijzondere dag, ‘Veterans Day’, maar helaas geen vrije dag voor de meesten, waaronder ook uw dienaar. Ik las in De Standaard dat de laatste twee Belgische oudstrijders uit de ‘Groote Oorlog’ tijdens het afgelopen jaar overleden zijn (op respectievelijk 104- en 105-jarige leeftijd) - geen Little Big Man-achtige heroische verhalen meer uit eerste hand over den Duitsch en de Rode Baron en consoorten…

A good point was raised by Ayatola Hombre in his comments on my US GSP map: the GSP data (gross state product, an estimate for the value of goods and services produced in a state’s economy - I won’t go in the details of how this is calculated, check the wikipedia) isn’t necessarily correlated with the net in- or outflow of federal tax money for a given state. Not necessarily, but probably, was my belief.

So I went back to the drawing board in order to verify this and came up with data from the Tax Foundation, a nonpartisan educational organization. They base their numbers on data from the US Census Bureau and the US Bureau of Economic Analysis. The results are even more baffling than the GSP data:
Out of the 31 ‘red’ states (states that voted Bush), 26 states enjoyed a net inflow of federal tax money in 2003. Out of the 20 ‘blue’ states (states that voted Kerry), only 8 enjoyed a net inflow. Hence the total tax burden is carried by 5 red and 12 blue states, the top three being New Jersey, New Hampshire and Connecticut (all blue).

This shows again that the US may look very red on the election maps, but the economy - and wealth, and future - really is being carried by the ‘liberal’ states. Cash is flowing from blue to red, not unlike the Flanders-Wallonia situation in Belgium (an interesting paradox: Bush and the republicans play in this analogy the role of Di Rupo and the PS).
Some more info on the factors that affect the data, according to the Tax Foundation:

“Federal spending on defense and other procurement dollars are often funneled to the states of powerful Members of Congress, and state governments can grab more federal grant money by skillfully manipulating their spending to comply with federal regulations.
However, demography may be more influential than politics. States with more residents on Social Security, Medicare and other large federal entitlements are bound to rank fairly high. Similarly, the high spending levels in Virginia, Maryland and the District of Columbia are explained by the predominance of federal employees.On the tax side of the equation, states with higher incomes per capita—New Jersey stands out—pay much higher federal taxes per capita because of the income tax’s progressive structure. The citizens in these high-income, high-tax states do not always live better or save more than people in low-income, low-tax states because the cost of living is usually that much higher.”

Nog zo iets Californisch waaraan ik wel kan wennen: zonovergoten novemberdagen.
Vandaag gaan mountainbiken in Wilder Ranch Park nabij Santa Cruz. Wilder is een van mijn favoriete lokale mtb-bestemmingen, zoniet degene waaraan ik misschien wel het meest gehecht ben, omdat het alles mee heeft: een ongelooflijke variatie aan trails en condities: open weilanden met soms brede fireroads, dan weer nauwe slingerende singletracks, korte technische afdalingen en klimmetjes, verweerde en rotsige trails, overgroeide paden in het woud, en dat alles in een fantastisch decor, met soms prachtige uitzichten op de Pacific en de Monterey Bay. Het essentiele en definierende gedeelte wat mij betreft is de combinatie Zane Gray - Wilder trail, eerst een adembenemende technische afdaling die de adrenaline vrolijk doet opspuiten, gevolgd door een rollercoaster op-en-neer singletrack (wel uitkijken voor slangen, coyotes en nietsvermoedende toeristen). Andere hoogtepunten zijn de Enchanted Loop en de vele schitterende trails in het UCSC-gedeelte.
Ik had voor de gelegenheid mijn singlespeed (kijk ma, zonder versnellingen!) nog eens bovengehaald en hoewel ik opnieuw even moest wennen aan het brutale afzien bij het klimmen, was het spoedig een en al ‘bliss’ en voelde ik me zweven boven het singletrack. Mijn door al deze heerlijkheden geinduceerde zen-trance werd enkel onderbroken door een hoogst lullige crash op het eind, vlakbij de parking, toen ik nog effe voor de laatste keer snel door de bocht wilde scheuren, maar plots moest remmen voor tegenliggers - helaas op een strook zand waardoor mijn voorwiel blokkeerde. Gelukkig had ik mijn sweater aan en mijn Dainese short waardoor de schade nogal beperkt bleef - mijn in de Sea Otter reeds geplaagde elleboog bleek het pijnlijkst getroffen - en het voorval kon deze mooie dag niet verknoeien.

Had some time to kill last week and I had this idea for another election map, so I started gathering data. The idea was to combine the well-known purple map with GDP (gross domestic product) data per state (aka GSP). This is the result:

The GSP data are shown in units of 1E9 (a million times a thousand) dollars. They are 2001 estimates from the Bureau of Economic Analysis (US department of Commerce). I also looked at the GSP data pro capita; states where Kerry won the electoral college (blue states) have an average GSP pro capita of $38301 (averaged over these states), the states where Bush won the college (red states) $31597. Furthermore, blue states generate 54% of the total GDP of the US and red states 46%.
So the red states may be much more numerous than the blue but they generate a disproportionate amount of the US wealth. Ironically, red states - favoring Bush hence tax cuts - benefit most of the US income tax (to use Belgian terms, ‘cash flows’ are flowing from blue to red). As they are also the least likely terrorist targets in the US (New York, DC and the West Coast cities being the most probable ones), there must be some truth in that ‘moral values’ were a decisive factor in the 2004 elections, rather than the economy and the war against terror. So essentially the religious zealots in the heartland got Bush in the White House, and we, poor enlightened slobs, are financially supporting them. Rove truly is a genius.

I’ve been going once and a while to Cafe Coupa in Palo Alto, to drink coffee and read stuff, and I observed an interesting phenomenon. Silicon Valley geeks aren’t particularly known for their social skills and meeting new people is never easy for them. However, a novel catalyst enabling expansion of the geek’s socal circle seems to be: free WiFi (forget social network software). Because the cafe offers free WiFi, it attracts crowds of folks with laptops and notebooks, who are studying, coding, writing or web browsing after hours - geeks. Along a sidewall of the place is a row of power outlets, and the laptop people sooner or later all hook up their adaptors there. After a while, the power chords get entangled and when people want to move or leave, they out of necessity have to interact with each other - and so many a conversation seems to get started.

With delay, here some photographic evidence (taken by J.) of our presence on Halloween in Castro ‘04.
On the picture below: The Roper, The Joker and Mountainbiker-under-attack-by-mountain-lion…

Onder het motto ‘humor helpt het verwerkingsproces’, hierbij enige grappige bits die ik aantrof in de election coverage:

• Bill Hicks (de geweldige komiek zaliger, nvdr) once told a story about an American friend of his who complained about the USA. When told, “well, if you don’t like it then move somewhere else” the friend’s reply would be, “What? And become a victim of our foreign policy?”
  (van boingboing.net)

• Spammers spelen in op de actualiteit:
  From: XXX
  Date: November 3, 2004 9:28:10 AM EST
  To: Taylor
  Subject: Bush Gets Re-elected
  Reply-To: XXX

  With 4 more years of Bush coming you need some prozac. Get it here.

  Trust me, it’ll make you feel better.

  (eveneens via boingboing.net)

• In een vlaag van diepe ontgoocheling spreken sommigen van emigreren naar Canada. Beter zou zijn Canada te annexeren, South Park-gewijs. De ‘electoral maps’ gaan er dan zo uitzien…

• De ‘Landover Baptist Church’ viert de overwinning.

Tot slot nog een observatie van mijnentwege: aangezien de republikeinen nu een comfortabele meerderheid bezitten in Congres en Senaat, de president leveren, en het opperste gerechtshof naar hun hand kunnen zetten (momenteel een redelijk geriatrisch gezelschap waarvan sommige leden tijdens de ambtstermijn van deze president waarschijnlijk aan vervanging toe zijn), gaat zowat alles wat in de komende vier jaar maar mis kan gaan, hun schuld zijn. Een win-win situatie want: ofwel zal over vier jaar Barack Obama of Hillary met een landslide de presidentsverkiezing winnen, ofwel gaat er niks mis, en dan zal ik gaarne toegeven dat Bush een uitstekende keus was.

Update: ik was de Rude Pundit even uit het oog verloren, die een hilarische reeks artikels aan het posten is, ‘The Five Stages of Grieving For George Bush’s Re-Election’ - niet voor gevoelige zielen maar voor de verandering eens een minder conventionele, zij het niet minder duidelijke, analyse…

Volgens NPR staat Kerry op het punt te ‘conceden’ - zijn verlies toe te geven. A. vroeg mij gisteren of we het nog vier jaar met die ‘chimpanzee’ moesten gaan doen en hoewel ik haar gerust wilde stellen ziet het er dus zo naar uit. Ik had gisteravond wat vroege exit poll resultaten in het voordeel van Kerry gezien, en koesterde voorbarige hoop. Het einde der illusies, a la Arnon Grunberg? In ieder geval, bij de onluisterende persona van de huidige en toekomstige president krijg ik zowaar bijna heimwee naar de presence van een Reagan of Bush Senior. Nog vier jaar - het voelt aan als het uitzitten van een gevangenisstraf. De opkomst bij de verkiezingen, ongeveer 120 miljoen, was een record in recente geschiedenis - velen meenden dat dit een nadeel zou zijn voor de republikeinen - onterecht. Mijn RSS feeds blijven eerlijk gezegd nog steeds redelijk kalm - Dan Gillmor is inktzwart in zijn analyse. Ik voelde mij deze morgen ook licht gedeprimeerd, maar eigenlijk meer omwille van de weerzinwekkende moord op Theo Van Gogh door alweer een godsdienstwaanzinnige maniak en omwille van het heengaan van de fantastische Gerrie Knetemann.
Tijdens het intikken van deze laatste regels heeft Kerry toegegeven. Dubya II is een feit en we zullen dit ‘for better or for worse’ moeten aanvaarden; maar, er blijft altijd hoop - net zoals er altijd hoop was voor de fans van de Boston Red Sox. Ik ga de nieuwe Bush beschouwen als een gelegenheid - om mij druk te maken over diens religieus fundamentalisme en zwakzinnige toespraken, als een onuitputtelijke inspiratie voor satire. En uiteindelijk bleek een Red Sox zege geen illusie.

Mijn Bloglines feeds houden zich momenteel ongelooflijk koest. Vanavond en morgen gaan ze ongetwijfeld exploderen in een maalstroom van verkiezingsnieuws, commentaar en oproer allerhande. Nu kunnen we echter eventjes genieten van de stilte in het oog van de storm…

Nog een nachtje slapen enzovoort.
Na nog eens rustig over de zaken nagedacht te hebben ben ik tot de conclusie gekomen dat mijn voornaamste bezwaar tegen Bush-de-president niet het feit is dat ik mij plaatsvervangend schaam voor zijn al dan niet gespeelde stompzinnigheid, taalonkunde en smoelentrekkerij; niet het doordrukken van diens ultra-conservatieve politieke agenda, niet zijn dubieus buitenlandse beleid, maar wel: het gegeven dat Bush en co volstrekt ongevoelig lijken voor feiten, wetenschappelijke gegevens en data, kortom voor de harde realiteit - Bush betracht integendeel voortdurend de ‘data’ aan te passen aan ideologie, aan zijn roemruchte ‘gut instinct’.
Dit manifesteert zich op velerlei gebieden (zie bijvoorbeeld de open brief van wetenschappers aan Bush, over het manipuleren van het wetenschappelijke onderzoek, de vele getuigenissen van (ex-)adviseurs en medewerkers, het boek van ex-antiterrorisme adviseur Richard Clarke, etc), maar ik ga mij hierbij beperken tot een referentie naar een uitstekende artikel van Larry Lessig; hij bespreekt een recent boek over Paul O’Neill, een ontgoochelde republikeinse ‘top policy maker’, en maakt een interessante juxtapositie van ‘idealisten’ en ‘realisten’. In een zekere perverse zin zijn Bush en co ‘idealisten’ - hun idealen zijn ‘verheven’ boven de werkelijkheid. Is het nu naief geworden te verlangen dat politici zich baseren op feiten en dossierkennis? Het alternatief, recept voor incompetentie, vind ik alvast angstaanjagend (zo ook de Economist).
Lessig stelt voor het ‘idealisme’ te heroveren en noemt zich een ‘nieuwe idealist’: ‘count me in the “idealist” camp. The sort that believes in “reality-based” policy making’.
Ondertussen ben ik dezer dagen het geweldige ‘Lies and the Lying Liars who tell them’ van Al Franken nachttafel-lektuur-gewijs tot mij aan het nemen. Franken doet hier op onnavolgbare manier waar velen zelden toe komen in het publieke debat: luisteren naar de argumenten van de tegenpartij (in zijn geval: news- en talk show hosts van rechtse signatuur alsook de voltallige Bush administration) , hun geschriften lezen en bestuderen, en ze van (ongenadige) repliek dienen. Voor de buitenstaanders: de laatste maanden zijn hier in de US tientallen boeken uitgekomen van politieke commentatoren, columnisten, pundits, politologen and the likes, van beide zijden van het politieke spectrum. Ik ben doorgaans niet zo’n fan van deze schrijfsels omdat ze ofwel nogal saai zijn, ik me er mateloos aan erger, of teveel aan ‘preaching for the converted’ gedaan wordt. Het boek van Franken is in ieder geval fantastisch onderhoudend, geestig (waarom kun je met polemisten van rechtse signatuur zowat nooit lachen?), en er wordt op wetenschappelijke wijze de vloer aangeveegd met tal van onwaarheden - Franken was tijdens het schrijven gastddocent aan Harvard, en had een team van een dozijn studenten ingeschakeld om aan research te doen.
Enfin, morgen zal (hopelijk) duidelijk worden of we Bush, Ashcroft, Rove, Perle, Cheney als ongure (en lelijke!) figuranten uit een boze nachtmerrie kunnen beginnen vergeten, dan wel of we nog een paar jaar hun grijnzende tronies zullen moeten trotseren - in het laatste geval kunnen we ons alvast troosten met het feit dat iemand als Steve Brodner een onuitputtelijke bron van inspiratie gaat blijven houden…

Principieel leuk aan religie in de VS is dat je zelfs de meest idiote godsdienst hier ongestoord kunt belijden. Hoogst onaardig daarentegen is de trend dat in het onderwijs in sommige staten wetenschap als ‘een van de mogelijke denkwijzen’ gaat gejuxtaponeerd worden tegenover religieuze leer. Ik heb het hier meer bepaald over de ongelooflijke situatie dat in sommige middelbare scholen in een aantal ‘bible belt’ staten ‘Intelligent Design’ (ID) oftewel creationisme-nieuwe-stijl als mogelijk alternatief naast de evolutieleer van Darwin gaat gedoceerd worden. Ik ga niet teveel tijd verliezen met het argumenteren waarom het nonsens is ID zelfs nog maar te durven voorstellen als theorie (het is geen wetenschappelijke theorie, er worden geen falsifieerbare stellingen geponeerd) - proponenten verwijzen steevast naar zogenaamde gebreken in Darwin’s evolutieleer, die als ‘18e eeuws’ en achterhaald wordt voorgesteld - telkens kan echter bewezen worden dat Darwin gelijk heeft; de literatuur met bewijsmateriaal is overweldigend en metersdik. Het is eigenlijk een lachwekkend idee te denken dat het debat met de ID-ers moet aangegaan worden, het is een beetje als beginnen debatteren met maanlanding-ontkenners. Niettemin is het menens daar in die middelbare scholen.
Hopelijk doen de recente artikels in National Geographic en Wired Magazine een en ander in de goede richting keren.
Tenslotte, om het met een collega vanop Slashdot te stellen:
‘I am tired of people telling me that I should have ‘an open mind’ for the possibility of the supernatural. I have an open mind. When you provide examples, collect data, create theory, test theory against data and provide statistically sound results that your theory supports the reality and when you publish your findings so that the rest of us can do the same thing on our own. Then I will accept your version of reality. Until then my mind is just that - open for a scientific process.’

Just got back from the Halloween street parade in Castro Street in San Francisco. Forgot to put a media card in my camera, so no pics this year (at least, until I get some of my friends’ cameras). This year was the second year the event was organized (as opposed to the spontaneous happening it used to be). Perhaps because of this, the crowds seemed bigger, there were more and more ‘gawkers’ and less people in actual costume, which is unfortunate. I remember clearly how great it was three years ago, how it was this big open-air party with outrageously funny people everywhere. Now the truely remarkable creations/creatures seemed rare. Suggestion by J: install gates and only let in people in costume! My costume by the way was a mountain-biker-attacked-by-mountain-lion; J was a ‘roper’ and S the Joker.