Sky Captain…

Sky Captain and the World of Tomorrow is ondanks de omineuze titel, een geweldige tour de force – het is het geesteskind van Kerry Conran, die er jarenlang op heeft liggen broeden, prutsend op een hoop Apple computers en voortdurend investeerders trachtend te lokken met zijn demo’s. Bijzonderheden die ik niet ga herhalen zijn bijvoorbeeld in de review van Ebert te vinden.

Waar ik het wel over wil hebben, is het feit dat de film werkt! Vooreerst ziet hij er fantastisch uit: de neo-retro sepia look, de geheel digitale achtergronden – alles behalve de acteurs en sommige props is CG, en dit stoort geen moment. Hij is tegelijkertijd volstrekt origineel alsook een soort collage gebaseerd op talloze klassieke scenes en films: combineer Metropolis van Fritz Lang, War of the Worlds, de Corman monster films, Dark City (die andere grensverleggende neo-retro SF film), James Bond, WWII pilotendrama’s, Raiders of the Lost Ark, de Batman-film van Tim Burton en je krijgt een idee. Het is een verfilmd stripverhaal, gebaseerd op een niet-bestaand stripverhaal. Althans, dat is wat de Amerikaanse recensenten hier denken – ik weet wel beter: het is namelijk pure Blake&Mortimer ten tijde van ‘Het Geheim van de Zwaardvis‘. In tegenstelling tot de doorgaans van nuance en esthetiek gespeende Amerikaanse ‘comics’, getuigt deze klassieke vaderlandse stripserie van een grenzeloze verbeelding, een doorgedreven zin voor perfectionisme in decors en architectuur, tal van art deco motieven (hand in hand gaand met de Klare Lijn) en dan dat typisch Belgische surrealisme. Dit is exact de sfeer die ‘Sky Captain’ uitademt – tot en met het jaren dertig doem-gevoel en het volstrekt ongeloofwaardig verhaaltje toe (maar zoals gezegd, dit stoort allesbehalve).

Daarnaast doen de acteurs goed hun best – Jude Law / Gwyneth Paltrow zijn grappig, echt waar. Het zal voor de meer verzuurden onder ons niet moeilijk zijn de film neer te sabelen, maar wat mij betreft is het een instant klassieker – in tegenstelling tot de meeste Hollywood blockbusters en in het bijzonder het doorgaans vermaledijde genre van de ‘stripverfilmingen’ werd deze prent gemaakt met een enorme liefde en respect voor de klassieke cinema (van zowel het A- als B- type) en ik hoop dat de bezetene estheet die Kerry Conran wel moet zijn, hiermee het nodige succes oogst en op zijn elan kan doorgaan.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5 License.
Overname van foto's en teksten toegestaan mits bronvermelding.