Californication

Op deze laatste junidag vrees ik dat ik mij stilaan tot het ouwesokkendom ga moeten bekennen. Het is immers nu tien jaar geleden dat ik ben afgestudeerd aan de unief; de laatste junidagen van 1994 waren bloedheet - de wereldbeker voetbal in de toen-nog-verre VS was volop bezig - na het laatste examen waren we ons gaan bezatten in de Oude Kantien en wat ik mij verder herinner van die dag is dat ik languit en in redelijk bewusteloze toestand in de kamer van P. op de grond was beland, met het vruchteloze voornemen een wedstrijd op de televisie te volgen. Een week later was er dan de plechtstatige proclamatie, in een auditorium op het Sportkot als ik me niet vergis. Te laat nu voor een jubileum-reunie, hoewel er wel een officieel KVIV evenement is (in september?). Tien jaar geleden ook de geboorte van het Web - goed, ik was indertijd enigszins verslaafd aan nieuwsgroepen, netmail (de Fidonet versie van e-mail), e-mail en ftp, maar wat het geweldige Mosaic bracht vond ik toch redelijk revolutioneelair…

Couldn’t stand the wait for my new mountain bike (the Yeti 575 I’ve been drooling about since a couple of months - ordered trhough REI who apparently have been screwing around with the order for a while), so I decided to check out Ebay for a singlespeed; something I’ve been considering for a while: very affordable and cool, but also quite demanding to ride. And so I got a beautiful new Giant XTC Single frame, equipped with a nice set of components (see pic) - tried it out first on Arastradero, and the past weekend on Skegg’s. As could be expected, though extremely light, it’s brutal on the climbs, the gear combination is 32/16, I think it’s just a little too much - 32/17 would probably be ideal. The steep stuff is excruciating, but on the rolling singletrack the bike simply flies… I still have to set up things (such as the disk brake) properly, but I already know I’m going to seriously like it.

We celebrated the beginning of summer in style - on Twin Lakes beach in Santa Cruz; since images say more than words:

courtesy of an inspired Chef Thierry…

Voor wie hierbij vragen heeft: cfr. de kop in het Laa(g/t)ste Nieuws de dag voor de befaamde match gefloten door Roethlisberger tijdens de Wereldbeker 1994 in de US.
Ik ben uiteindelijk dan toch gezwicht (in tegenstelling tot de boycot die ik eerder afriep) en heb een $15 fee betaald op de Euro 2004 website teneinde de uitgebreide samenvattingen etc te kunnen bekijken.
Daarbij ben ik gisteren zowaar voor de Hollanders beginnen supporteren; hoewel, het doelpunt van Ballack was van adembenemende schoonheid. Nistelrooij is dan weer zeer effectief maar hij scoort niet ‘mooi’, niet gracieus genoeg naar mijn zin.

The cool thing about this time of the year is that there’s so much daylight; enough to go on a nice ride even after a busy day. Tonight I took the Monster to Kings Mountain road, with plenty of fun, relatively smooth twisties, then to Tunitas Creek road. Tunitas is something special (see pic) - pothole plagued, narrow, with hundreds of unexpected bumps, ruts and grooves in the asphalt - the bike feels sometimes like a wild horse trying to throw me off. But great challenges mean great fun - the thrills, elevated pulse, hyper-awareness brings one into a zen-like peace of mind (I guess this works as long as you can keep the bike up!). Adding to this is the eerie atmoshpere of the cloud filled forest - as not unusual, the fog was creeping up on the west side of the Santa Cruz mountains, whereas on ‘my’ side it was all clear and sunny. After hitting the coast and Highway 1, I took Highway 84 back to the Valley - fast curves, super smooth pavement - a different kind of fun (where Tunitas is hard work, 84 is a relaxing reward).

At last I managed to sort out and process my pictures from my recent Europe vacation - here’s the first series, on our European MTBSH gathering and bike trips near Lake Garda.

In het weekend heb ik de Art Deco voorstelling in het Legion of Honor museum bezocht (cfr. foto, die ik een tijd geleden genomen heb - als dit enigszins bekend voorkomt: het museum heeft nog een voorname rol gespeeld in ‘Vertigo’ van Hitchcock).
Wat mij bijbleef: die typische grafische stijl (vooral in posters etc te bewonderen) waar ik wel van hou, een fantastische Cord Phaeton, en vooral: een stokoud filmpje dat op een muur werd geprojecteerd met daarop beelden van ‘Danse Sauvage’ van de onnavolgbare en geweldige Josephine Baker; nu begrijp ik waarom ze in haar tijd een totale sensatie was…

P.S. Ik vind dat mijn Ducati ook een behoorlijk Art Deco gehalte heeft…

…before I can tick everything off: my visited US States (Tom’s map would probably be give him quite some bragging rights, grmbl) and European countries.

create your own personalized map of the USA
or write about it on the open travel guide

create your personalized map of europe
or write about it on the open travel guide

Dit komt uit het SF Metro magazine deze week - een verademing naast al het hagiografisch gebral op TV en in de meeste kranten - uitgezonderd de NY Times dan, die een behoorlijk aantal kritische artikelen bracht over het toch wel dubieuze presidentschap van ‘ol Ronnie…

Euro 2004 is starting so I went on a mission to find out whether there is any TV coverage here in the US and California in particular. I found there is good news, and there is ridiculously bad news.

The good: it is possible to watch the Euro 2004 games. Setanta Sports has bought the US rights and is offering all games on ‘residential pay-per-view’ via a number of cable companies (such as DirecTV etc).

The ridiculously bad: the cost is $179 for the whole package. If you choose to see individual games $20 per game (and $25 for quarter-final and higher games). For pubs, Setanta enforces a $20 charge per person (!) meaning there will be a $20 cover charge to get into those pubs that offer the games (hence probably no pub in its right mind except maybe some British ones during the England games). Apparently in Canada you can watch some games for free - one could also travel to Europe of course. I should have moved to England - at least there one respects the two sports that matter: snooker and soccer (but then the food and weather are crap, and the people not as cute).

My final conclusion: fuck Setanta and fuck Euro 2004, I’ll just check the results on the net…

Met een jaar vertraging heb ik ‘Any way the wind blows’ van Tom Barman bekeken: ik heb namelijk in Belgie de DVD gekocht en mee over de plas genomen.
‘Tom Barman brengt rock’n roll in de Vlaamse film’ is de kop die ik onthouden had uit een Standaard artikel van vorig jaar. En het is niet enkel rock die Barman erin gestoken heeft: ook aanstekelijke jazz, techno en breakbeat alsook het prachtige ‘Elle et moi’ van Max Berlin - de soundtrack is gewoon fantastisch. De film ademt op sublieme wijze sfeer uit: die van een zwoele zomerdag in Antwerpen, van een uit de hand lopende fuif, van ontreddering en ontroering. Er zijn onvergetelijke scenes: Firmin die in slow motion achter zijn secretaresse aanloopt op de Meir; het duo Gentenaars op de loop in de stad: de ene voor de flikken, de andere achter een meisje op straat, op de tonen van Queens of the Stone Age. Voortreffelijk is ook de ongewone ‘naturel’ in de dialogen, redelijk uniek voor een Vlaamse film. Niettemin vond ik de tweede helft van de film serieus inzakken, onder het gewicht van teveel half-uitgewerkte personages en geforceerde verhaallijnen.
Pour les anglophones: ‘Any way the wind blows’ is a flawed but very cool movie, and a great portrait of Antwerp.

Ayatola Hombre heeft mij gevraagd aandachtig dit artikel (pdf) van de Elliot Wave theoretici te lezen en mijn feedback hierop te geven. Laat ik even kort het artikel samenvatten: de auteurs stellen eerst dat de meerste personen/investeerders er een lineair denken op nahouden, gebeurtenissen uit het verleden extrapolerend om aldus in te schatten hoe de toekomst eruit gaat zien. Dit noemen ze redeneren gebaseerd op ‘physics’ (een grove reduktie, aangezien de fysica allesbehalve louter lineaire effekten beschrijft, maar goed). Daarna geven ze een rits voorbeelden van hoe de beurskoersen in een recent verleden volledig afweken van zo’n lineair actie-reactie mechanisme (bv: 9/11 is niet echt te onderscheiden op een uitgezoomde grafiek van de Dow Jones index - in tegenstelling tot wat je intuitief zou verwachten). Vervolgens wordt dan wat redelijk pedante commentaar gespuid en nog een aantal bijkomende voorbeelden en vragen gesteld; het eind van ‘part 1′ - ‘part 2′ wordt aangekondigd voor de volgende nieuwsbrief. Omdat het redelijk breedvoerig gaat worden, zal ik mijn commentaar geven in deze extended entry. Ik ben niet bepaald een beursfreak maar om een of andere reden krijgen ze mij met die Elliot-pipo’s altijd op mijn paard…

Update: heb op vraag van Ayatollah Hombre het artikel verwijderd wegens (c) redenen. Nochtans stond in de smallprint iets in de aard van ‘feel free to quote and review’ vermeld - de hele pdf citeren is misschien een wat overdreven interpretatie van het citaatrecht en daarom dus maar zelfcensuur toegepast…

Ik zit momenteel in de cleanroom te bloggen, wachtend tot een fotoresist softbake gedaan is - leve het Internet! Enfin, ik wou hier even terugkomen op mijn vlucht naar San Francisco met KLM - deze was namelijk qua service de beste die ik heb mogen meemaken in tijden. Ik moet het mijn noorderburen/Kaaslanders aangeven - in tegenstelling tot de Belgen, met het miserabele Sabena-debacle in gedachten, zijn zij er wel in geslaagd een gedegen luchtvaartmaatschappij uit te bouwen (of is deze misschien enkel leefbaar door de Air France merger?). Mijn vliegtuig was Chichen-Iza genaamd (de Azteekse stad?) - ieder had een display op de zetel voor zich met daarop toegang tot een schitterend on-demand video/movie/games systeem; de movie database bevatte minstens een dertigtal films. Te bekijken wanneer je wil, geen probleem om even te pauzeren en te zappen naar flight tracking info etc. Ik heb ‘Phileine zegt sorry’ bekeken, naar een boek van Ronald Giphart - wat rommelig en pseudo-beeldenstormerig maar met amusante momenten - en met een goede Kim Van Kooten, die de neurotisch-aandoenlijke uber-bitch van Giphart prachtig vertolkte. LOTR 3 daarna. En een groot deel van een andere Hollandse film, ‘Cloaca’ geheten (ja, zo’n vlucht duurt wel een tijd). De KLM ‘flight attendants’ waren er geregeld met drankjes en zelfs ijsjes. De enige domper op al deze vliegvreugde was het feit dat op de zetel naast mij een behoorlijk zwaarlijvig mens gezeten was.
Na de landing bleek mijn bagage onmiddellijk terecht en was ik op de vriendelijkste INS-agent op de planeet gebotst - het ‘interview’ bestond grotendeels uit een ontspannen babbel over motorcycle roads in California. Kortom, ik mag stellen dat de vlucht van de Chichen-Iza over de hele lijn een succes was.

Ben behouden terug aangekomen in Palo Alto; nadat ik de jetlag verteerd heb plan ik een hoop materiaal, foto’s en konsoorten te posten - Morregen dus!